Ephemera
@M_r_v
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çağresizliğin bile paylaşıldığı bir hikaye
Yeni bitirdim, ellerim bomboş kaldı sanki. Öyle bir kitaptı ki sanki içimde bir yerleri doldurdu. Kitap anladı beni. Kitap nasıl anlayabilir demeyin, bu yazar bu kitap anlar…
Barış Bıçakçı’dan okuduğum ilk kitap olan Bizim Büyük Çağresizliğimiz, biraz mesafeli olduğum türk yazarlarına karşı bana değil adım, sanki metreler atlattı. Öykü türü pek tercih ettiğim yada merak duyduğum bir tür değildir aslında ben roman severim ama bu öyle bir öyküydü ki okuduğum pek çok romana 10 basar.
Kitabın konusu çok basit, iki yakın arkadaşın, can dostun, kan kardeşin aynı kadına aşık oluşunun hikayesi. Ama bu kadar basit ve sıradan bir şey nasıl böyle yazılabilir nasıl bu kadar gerçek hissettirilebilir. Çılgınlar gibi yazarın hayat hikayesine dair bilgi aradım az önce internette, çünkü bir insan yaşamadan bu kadar duyguyu bu şekilde yazamaz gibi geldi ama otografik bir öge kullandığına dair hiçbir bilgi bulamadım. Ki 2011’yılında da filmi çıkmış onu da en yakın zamanda izleyeceğim.
Yazarın dili öyle sıcak, öyle samimi öyle içten, öyle yaşanmışlıklarla dolu ki. Size o duyguyu saatlerce anlatabilirken bir cümlesi bir benzetmesiyle sizi tutuyor duygunun merkezine koyuyor. Yarattı karakterler, o karakterlerin birbirleriyle ve geçmişleriyle kurduğu bağlar ve bağlantılar… Nasıl tarif edilir bilmiyorum ama sanki Ender’i de Çetin’i de aslında tanıyordum ben. Sadece olayı bu sefer Ender’den dinledim gibi hissettim. Bir yandan da sanki dönem dizisi izliyormuş gibi bir his yaratıyor. Hani olur ya bazı diziler ve dizideki karakterler evden biri olur. Bu kitap da aynı hissi uyandırıyor. Kitap bitince sanki bende o evden çıktım, ordaydım, yaşadım gibi hissettim.
Yazarın okumaya doyamadığım benzetmeleri, tatlı dili, karakterler herşeye bayıldım ve kedinlikle bu yılki favori kitabım bu olacak. Ama
Puan vermedi·428 syf.·
2025 25. kitabı
