Gitmek gerekir bazen.Cibran'ın Ermiş'in de El Mustafa gibi,gitmek isteyip köklerinin çıktığı toprağa kavuşmak.
Ya sevdiklerin varsa,ya alıştıkların,ya bir kökte durduğun yer de saldıysan.
Ya sen gittikten sonra kalanlar ne olacak?İşte gitmek isteyenlerin önünde ki aşılmaz en büyük engeldir kalanlar.
Hatıralar,dostluklar,sevdalar,yaşadığın her şey geliverir aklına.Ama...Yeni bir gelecek,yeni bir umut lazımdır gidecek olan için.
Aramaya gidiyordur belki de,kaybettiklerini,umutlarını,geleceğini aramaya.Ne kadar bilge de olsa insan El Mustafa gibi,gitmek gerekir bazen,bilgeliği de kendine saklamamak,ekmek gibi,su gibi paylaşmak gerekir.
Kimsesizliğini saklamak,kendi ruhu ile ısınıp,kendi ruhu ile üşümek demektir gitmek,El Mustafa gibi hem yanıp,hem donmak pahasıdır gitmek çoğu zaman.
Ermiş - El Mustafa - Cibran
Saklamadı Cibran bilgeliğini kendisine,laleme almış olduğu Ermiş ile öğrenmemizi,uymamızı istedi gerekli olana..
Sevgiye,dürüstlüğe,vicdana,yardım severliğe,düşünmeye,doğruluğa,paylaşmaya davet etmeye çalıştı hepimizi ve kendisinin de bir Ermiş olduğunu gösterdi.Büyük bir bilgedir Cibran,Ermiş kitabında bütün eserlerinin demini sunar size.Çoğu kişi fikir yürütür,Cibran'ın Ermiş'i kimdir
Hz.Muhammed
Hz.İsa
Yada...
Gerçekten düşünülmesi gerektiği gibi Cibran'ın kendisimi?
Ermiş'in içsel düşünceleri,fikirleri,aforizmaları neden Cibran'ın olmasın ki?
Cibran bize sevgiyi gösteriyor,özgürlüğü,Aklı,Izdırabı,dostluğu,zamanı,adaleti,iyi ve kötüyü,güzelliği metaforlarla bize anlatıyor.
Okuduğum en güzel ama en güzel kitaplardan biri Ermiş!Tek seferlik değil,hayatınız boyunca onlarca kez elinize alıp okuyabileceğiniz değer de bir kitap.
Cibran'ı tanımak gerek aslında,hayatını incelemek,yaşadığı zorlukları,yaşayamadığı aşkları,içinde yüzdüğü yoksulluğu öğrenmek