Bir gün, bir bilet rica edeceğim.
Önemli değil, üstü kalsın diyeceğim.
Cam kenarına geçip, en neşeli şarkıyı dinleyeceğim. Ait olduğum bir yer var, işte oraya gideceğim.
Gülümseyerek ve elimde çiçeklerle...
"Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek, eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi."