Melek
@MadamDefarge
Nasıl böyle sakin ve mükemmel görünebiliyorlar? diye sordu çocuk.
Altta deli gibi ayak çırpıyorlar dedi at.
Memed, My Hawk (İngilizcedeki anlamı: Mehmet, Şahinim) Peter Ustinov'un yönetmenliğini yaptığı İngiliz-Yugoslav ortak yapımı 1984 tarihli drama filmidir. Ustinov, Herbert Lom, Denis Quilley and Michael Elphick'in oynadığı[1] film, Yaşar Kemal'in İnce Memed'inden uyarlanmıştır. Filmin müzikleriniyse Manos Hacıdakis bestelemiştir, prodüktörü de Fuad Kavur'dur.
İnce Memed Türk yazar Yaşar Kemal'in ilk romanıdır. Roman, yayımlanır yayımlanmaz İngilizceye çevrilmiş ve Nobel Edebiyat Ödülü'ne aday gösterilmiştir. O zamanlar Darryl F. Zanuck'un yönetimindeki Twentieth Century Fox romanın film hakkını almıştır. Zanuck da İnce Memed'in epik filme çevirileceğini ilan etmiştir. Ancak o zamanki Türkiye hükûmeti ABD DIşişleri Bakanlığı'ndan projeden vazgeçmesi için Fox'a müdahale etmesini istemiştir. Bunun nedeniyse hükûmetin bu filmin "komünizm propagandası" olduğunu düşünmesiydi. Fox dinledi ve projeden vazgeçildi.
Proje 1982'de, Ustinov'un asistanlığını yapan opera sahne direktörü Fuad Kavur'un Ustinov'u ikna etmesi sayesinde yeniden hayata geçirilebilmiştir. Kavur, filmin haklarını Fox'tan satın almış ve Türkiye'de çekilebilmesi için o zamanın başbakanı Bülent Ecevit'ten izin istemiş ve solcu olan Ecevit de sıkıntı olmayacağını söylemiştir. Ancak yine de filmin formalite icabı RTÜK onayından geçmesi gerektiğini söylemiştir. Ancak o zamanlar ordunun kontrol ettiği RTÜK onay vermemiş, Ecevit de RTÜK üyelerini açığa almıştır. Böylece Ecevit ile ordu arasındaki siyasi anlaşmazlık açığa çıkmıştır. Bu süreç Ecevit'in TBMM'de güvennoyuna tabii tutulması ve başbakanlıktan düşmesiyle sonuçlanmıştır. Onun yerine gelen Süleyman Demirel hükûmetiyse RTÜK üyelerini yeniden açığa çıkarmış ve daha önceki red kararını desteklemiştir. Sonuç olarak film Türkiye'de çekilememiştir.
Kavur da
Tanıdık geliyor !Alıntı
Ağamıza canımız kurban. Ağamız gibi yok. Biz onu elin kasabasında öyle sersefil kor muyuz? Ama velakin... Bir tek tohum bile kaldıramadık
topraktan. Yok. Yoktan ne çıkar? Gelecek yıl, inşallah... Allah bize verir, biz de Ağamıza... Ağamız gibi var mı bizim! O gavur İnce Memed, tedirgin
etti gül Ağamızı köyden, Ağamız ona kor mu bunu? İnşallah gelecek yıl bir ekin olur, o zaman hepsi de Ağamızın olsun. Biz aç kalalım. Ağamızın
olsun. Dikenlidüzünde beş köy var. Ağamıza kurban olsun beşi de...'
Hayal edebiliyorsan çok şanslısın
Biraz daha içeri, bir taraftan Anavarzaya, bir taraftan Osmaniyeyi geçip İslahiyeye gidilecek olursa geniş bataklıklara varılır. Bataklıklar yaz
aylarında fıkır fıkır kaynar. Kirli, pistir. Kokudan yanına yaklaşılmaz. Çürümüş saz, çürümüş ot, ağaç, kamış, çürümüş toprak kokar. Kışınsa duru,
pırıl pırıl, taşkın bir sudur. Yazın otlardan, sazlardan suyun yüzü gözükmez. Kışınsa çarşaf gibi açılır. Bataklıklar geçildikten sonra, tekrar sürülmüş
tarlalara gelinir. Toprak yağlı, ışıl ışıldır. Bire kırk, bire elli vermeye hazırlanmıştır. Sıcacık, yumuşaktır.
....
Buradan Akçadağa kadar öyle kayalık, öyle sarptır ki Toros, bir ev yerinden daha büyük toprak parçası görülemez. Ulu çamlar, gürgenler kayaların
arasından göğe doğru ağmıştır. Bu kayalıklarda hemen hemen hiçbir hayvan yoktur. Yalnız, o da çok seyrek, akşam vakitleri keskin bir kayanın
sivrisinde boynuzlarını, büyük çangallı boynuzlarınısırtına yatırmış bir geyik, bacaklarını gerip, sonsuzluğa bakarcasına durur.
....
Ilık bir güz güneşi vardı. Kayaları, çınarı, yaprakları yalıyordu. Toprak taze, apaydınlıktı. Bir iki güz çiçeği toprağı yarmış, ha çıktı, ha çıkacak.
Çirişler acı kokuyor, ıslak ıslak da parlıyordu. Dağlar, çiriş kokar güzün.
