Çocuğun eline yirmi beş sent koyup onu kısa bir süre kollarina alarak ağlamasını dindirdi. Hadi koş şimdi biraz, şeker al bakaıym Kardeşlerine de vermeyi unutma. Hemen erimeyen şekerlerden al, ha!"
Ablası çamaşır teknesinden kaldırdığı kıpkırmızı suratla baktı ona.
"Beş sent de yeterdi," dedi. "Tam senlik hareket, paranin değerini hiç bilmezsin. Şimdi hasta olana kadar şeker ylyecek."
Bir halat indi aşağıya tuttum
Tuttuğum halatı üstüme doladılar
Ve düğüm atıldı
Kaçtım kaçtım.
Halat beni sarıp sarmaladı
Zihnim bağlandı halata
Düştüm soğuk zemine
Dizim kanadı gördüğüme sordum
Onu kendi zihnime bağladım
Düşündüm... Yılan çekti beni kendine
Ve zehrini akıtıyor...
Çok önceden yazdığım bir şiirimsi diyebilirim beni her defasında etkiliyor nedense