Çocuğun eline yirmi beş sent koyup onu kısa bir süre kollarina alarak ağlamasını dindirdi. Hadi koş şimdi biraz, şeker al bakaıym Kardeşlerine de vermeyi unutma. Hemen erimeyen şekerlerden al, ha!"
Ablası çamaşır teknesinden kaldırdığı kıpkırmızı suratla baktı ona.
"Beş sent de yeterdi," dedi. "Tam senlik hareket, paranin değerini hiç bilmezsin. Şimdi hasta olana kadar şeker ylyecek."
Tohumdan çıktı ak yıldızlar.
Hiç kendilerini paralarlarmı
Bilmezmisinki sen?
Bildiğini sanıpta
Her şeyi Bileni,bilmeyen
Aciz yürekler fısıldarlar.
Minik bir tohumdun sen
Aslını mı unuttun
Yoksa aklı mı söyledi bunu
Yüreğe
Kendimi anladı kendi kendine
Anlamdıramassın as aklını
Koy köşeye
Nasıl bir haldeydiki
Gözler ona bakakaldı...
Bunu üç sene kadar önce yazmıştım
O zaman ne hissederek yazdım bilmiyorum ama şuan anlaşılmasının güç olduğunu farkettim
Şuan okuduğumda ne hissettiğimi yazayım dedim.
Bence bir şiiri bir çok kişi beğenebilir kelimelerin konumu kafiye vs. bakımından
Ancak derinliği ve anlama şekli kendini bulmada bir adımdır ve farklıdır.
Neyse boş yaptım biraz
Şiire gelecek olursam:
Tohumdan çıktı ak yıldızlar burda gerçek yıldızlarıda kastediyorum aynı zamanda bir beyaz gelincik çiçeğinide. Örneklendirilebilir.
Yani önceden doğumda küçük bir şeydin
Sonra parlamaya başladın önceki haline bakıpta hiç kendilerini paralarlarmı niye daha parlak bir yıldız yada kırmızı bir gül olamadım derlermi demezler bunu düşünmezler neden peki - diğer satıra geçiyorum diyorki Bilmezmisinki sen bildiğini sanıpta Bileni bilmeyen-
Çünkü kendilerini yaratan en güzelidir
Kutup yıldızı ayrı güzelidir (bir çok insana göre) ama bir yıldızda kendine özel ve güzel
Kendin hakkında en iyisini bilen Allahtır
Her şeyi Bildiğini sanma daha kendini yaratanı bilmiyorsun...
Bir halat indi aşağıya tuttum
Tuttuğum halatı üstüme doladılar
Ve düğüm atıldı
Kaçtım kaçtım.
Halat beni sarıp sarmaladı
Zihnim bağlandı halata
Düştüm soğuk zemine
Dizim kanadı gördüğüme sordum
Onu kendi zihnime bağladım
Düşündüm... Yılan çekti beni kendine
Ve zehrini akıtıyor...
Çok önceden yazdığım bir şiirimsi diyebilirim beni her defasında etkiliyor nedense