Yazamamak nedir bilir misin oksijen kalemken ?
Sen gönlünce yaşa hayatı seyrediyorum kalemden,
Son satırlar bize kolaydır ben kalemim,kalem ben.
İstediği hiç bişey olmadığı için bu adam böyle kalender,
Üzgünüm..Ben iyice ben olmaktan çıktım artık.
Bu zamanda Ferhat olmak zor gönül
Dağ bulursun ama Şirin bulamazsın
Bu zamanda Mecnun olmak zor gönül
Çöl bulursun ama Leyla bulamazsın
Bu zamanda aşık olmak zor gönül
Sen bu düşü yine hayra yor gönül
Aşk dediğin yürekte ki kor gönül
Ateş bulursun da kül bulamazsın
Vay delikanlı gönlüm Vay
Sen bu kurşunu yine mi yedin
Hani Aşk bize gurbetti
Yine mi sevdin
Yalan dünya Yalan dünya
Aşksızlara kalan dünya
Bu zamanda Kerem olmak zor gönül
Tarihin kaderi ispat etmesi diye bir şey var. Kalbini kırarlar, sen kalp kırmaktan çekinirsin. Kötü söz söylerler, sen kötü sözü diline yakıştıramazsın. Yani söverler susarsın, boş konuşurlar duymazsın, canını yakmaya çalışırlar takmazsın. Ama bir gün gelir bir bakarsın ki Rabbin kalbini kıranların kalbini kırmış, canını yakanların canını yakmış, kötü söz söyleyenleri bütün dünyanın sövdüğü insan haline getirmiş. Sen elini pisliğe sürmemişsin ama Rabbin senin yerine onlara, onlar gibi elini pisliğe süren insanları musallat etmiş. Bu yüzden bazen sadece sabretmekle yetinme, Rabbine sığın ve bırak "O" senin yerine olmayanları oldursun.
-Cuma BOZKURT-