Yücel Ünal
@Magnanimous
Hayat insanın cesaretine orantılı olarak küçülür veya büyür.
Tanrının Hizmetkârı
Üsküdar
Taksim, 21 Temmuz 1989
69 kütüphaneci puanı
676 okur puanıŞubat 2021 tarihinde katıldı
Reklam
Felaketler ZinciriEdebiyat
Emine İnen benim için öylesin işte 😁
Merhabalar, esenlikler herkese ;
Taaşşuk-ı Talat ve Fitnat okurken bende siyah beyaz bir film havası oluştu. Türk klasikleri seviyorum, çünkü dilimize aşığım. Bu kitap da o sade diliyle insanı içine çekiyor.
Gelgelelim Talat ve Fitnat’a, en başta biraz öncesini okuyoruz, sonra aşkın oluşumunu görüyoruz; bakışmalar var, küçük temaslar var. Teknolojinin olmadığı zamanlarda aşk bana daha değerli geliyor. Biz Y kuşağı olarak o zamanları da gördük; sanki daha çok çaba var, daha çok emek var.
Talat ve Fitnat’ın yaşadığı aşk saf ve temiz. Ama bir yerde takıldım. Annelerimizin sık sık söylediği sözler gibi; Allah alsın beni, ölmek istiyorum, Talat olmazsa yaşayamam gibi cümleler, aslında bir çaresizliği gösteriyor.
Talat’ın çırpınışı, Fitnat’ın sessizliği aslında bunun sonucu.
Kitabın sonunda yazar bunun bir felaketler kitabı olmadığını söylüyor, ama açık konuşmak gerekirse, okurken başka bir şey düşünemedim. Bildiğin felaketler oluyor; herkes bir şekilde yok oluyor, herkes bir şekilde kırılıyor.
Bu kitap bana şunu düşündürdü insan en çok anlaşılmadığı yerde yalnız kalıyor.
Emine İnen isimli okura yanıt verildi
Yücel Ünal
Emine İnen benim için öylesin işte 😁BEN EZELDEN BERİDİR HÜR YAŞADIM HÜR YAŞARIM!Edebiyat
Emine İnen Demek ki tek değilmişim tamam kankacım bu ay okurum ✨
Herkese selamlar sevgili kitap dostlarım!
Bu akşam beni okurken ağlatan, bu ülkenin nasıl zorluklarla, mücadeleyle, yokluklar içinde kurulduğunu bir çocuğun gözünden anlatan ve iliklerime kadar hissettiren bir eser ile geldim…
Şermin Yaşar çok sevdiğim bir yazarımız ve okuduğum her kitabında kendisine olan sevgim ve hayranlığım daha da artıyor. Şimdiye kadar kendisinin hep yetişkinlere yönelik kitaplarını okumuştum. İlk defa bir çocuk kitabını okudum ve neden çağdaş çocuk edebiyatı alanında bu kadar başarılı olduğunu anlamış oldum…
Kitap, babası savaşta şehit olmuş bir çocuğun gözünden kurtuluş savaşı dönemini anlatılıyor. Ama nasıl güzel, nasıl etkili anlatıyor… Milli mücadele dönemi beni zaten hep çok duygulandırır. Kafamın içinde “Çanakkale İçinde” türküsü çalar direk :)) Bir de bu kitapta işin içinde çocuklar olunca etkisi daha da inanılmaz oldu. Bir saatte gözlerim dolu dolu, burnumu çeke çeke okudum… Fakat yanlış da aktarmayayım, kitap öyle ajite bir kitap değil kesinlikle; ama beni duygulandıran kısım da zaten bu… Küçük bir çocuğun içine doğduğu savaş coğrafyasını anlamlandırmaya çalışması, ‘baba’ denen şeyin ne olduğunu bilmemesi ( bütün babalar ya askerde ya da şehit olduğu için dönemin çocukları baba kavramına çok yabancı ) kıtlık içinde, yokluk içinde annelerin, çocukların nasıl mücadele edip hayatta kaldıkları, yardımlaşma, dayanışma, işgal korkusu ve kurtuluş ümidi öylesine yoğun ve güzel aktarılmıştı ki etkilenmemek elde değildi…
Şermin Hanım’a böyle bir konuyu seçtiği için ayrıca teşekkür etmek istiyorum. Çünkü maalesef ki çocuklarımız, gençlerimiz milli duygularımızı taşıma noktasında geride kalmış gibi geliyor bana. Evet okullarda tarih okutuluyor olabilir fakat yetersiz ve ezberci bir şekilde okutuluyor. Çocuklar 23 Nisan’ı bile niçin kutladıklarını
Şermin Yaşar çok sevdiğim bir yazarımız ve okuduğum her kitabında kendisine olan sevgim ve hayranlığım daha da artıyor. Şimdiye kadar kendisinin hep yetişkinlere yönelik kitaplarını okumuştum. İlk defa bir çocuk kitabını okudum ve neden çağdaş çocuk edebiyatı alanında bu kadar başarılı olduğunu anlamış oldum…
Kitap, babası savaşta şehit olmuş bir çocuğun gözünden kurtuluş savaşı dönemini anlatılıyor. Ama nasıl güzel, nasıl etkili anlatıyor… Milli mücadele dönemi beni zaten hep çok duygulandırır. Kafamın içinde “Çanakkale İçinde” türküsü çalar direk :)) Bir de bu kitapta işin içinde çocuklar olunca etkisi daha da inanılmaz oldu. Bir saatte gözlerim dolu dolu, burnumu çeke çeke okudum… Fakat yanlış da aktarmayayım, kitap öyle ajite bir kitap değil kesinlikle; ama beni duygulandıran kısım da zaten bu… Küçük bir çocuğun içine doğduğu savaş coğrafyasını anlamlandırmaya çalışması, ‘baba’ denen şeyin ne olduğunu bilmemesi ( bütün babalar ya askerde ya da şehit olduğu için dönemin çocukları baba kavramına çok yabancı ) kıtlık içinde, yokluk içinde annelerin, çocukların nasıl mücadele edip hayatta kaldıkları, yardımlaşma, dayanışma, işgal korkusu ve kurtuluş ümidi öylesine yoğun ve güzel aktarılmıştı ki etkilenmemek elde değildi…
Şermin Hanım’a böyle bir konuyu seçtiği için ayrıca teşekkür etmek istiyorum. Çünkü maalesef ki çocuklarımız, gençlerimiz milli duygularımızı taşıma noktasında geride kalmış gibi geliyor bana. Evet okullarda tarih okutuluyor olabilir fakat yetersiz ve ezberci bir şekilde okutuluyor. Çocuklar 23 Nisan’ı bile niçin kutladıklarınıYücel Ünal isimli okura yanıt verildi
Yücel Ünal
Emine İnen Demek ki tek değilmişim tamam kankacım bu ay okurum ✨