Magrur Ganizade
@Magrur_
2025
International Relations
St.Petersburg, Russia
Azerbaijan
70 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Adil Yakubov Türk dünyasın önde gelen değerlerinden birisi, muhtemelen Mukaddes de yazara alışmak için başlanğıç eseri niteliğinde olabilir. Zaten yazarın ilk romanı.
Kitaba gelince, geçen yaz Özbekistan'a gezme fırsatım oldu, gitmeden önce Ötgen Künler eserini okumayı da ihmal etmemiştim ama keşke Mukaddes'i de okuyup gitseydim diyorum şimdi, kitabı almıştım aslında ama vaktim olmamıştı okumaya. Bunu niye anlatıyorum, şimdi bileceksiniz.
Özbekistan şehirlerinde gezerken genç çiftler çok dikkatimi çekmişti. Onlar öyle medeni,öyle ölçülü,ince, ve sade bir şekilde ele ele dolaşıyor, ve aşklarını yaşıyordu ki onları izlemek bile insana mutluluk veriyordu. Yani biz de böyle değil, biraz Avrupa havası var. Ama onlar sanki gerçek aşkı orjinal halleriyle yaşıyorlarmış gibi idiler.
Şimdi, ben kitabı Mukaddes'in kişiliğine, inceliğine, ahlakına, masum çekingenliğine, kadınsı asaletine aşık oldum. Eminim bu eseri okuyup o sokaklarda öyle gezinseydim eminim o çiftleri her gördüğde aklıma Mukkades gelecekti.
Kitapta çok spelling hatası ve eserin çevirisi bir değişik. Eserin 103-104 sayfasındaki bir cümle: "Genç kız kapıyı kapatır kapatmaz Azizov kendini kenarları içine çökmüş böyük koltuğa kendini atıp" bu cümle de "kendini" kelimesi iki kez kullanmış mesela eminim daha bir çok böyle cümle vardı. Ve eserde çok sayıda spelling hatası ve çok rahatsız edici. Şimdi Uluğbey'in Hazinesi eserine hangi motivasyonla başlayayım ben?
Ben burdan şunu anlıyorum İleri yayın evi, muhtemelen ne esere ,ne yazara ne de okuyuculara çok saygı duymuyor.Ayıp gerçekten. Eğer bir yapacaksanız kalite yapın, yoksa hiç yapmayın!
İş bankası kültür yayınları çevirmeli böylesi değerli eserleri.
Yani bunları bilmek hakkınız bence esere başlamadan.
Reklam
Adieu, sevgili Werther! - Sevgili Werther!
Böyle bir acı yok, bir insan acaba bu kadar derin duyguları içinde yaşatabilir mi? Dünya ile doğa ile içe içe yaşayan, aydın ve kültürlü bir insanın sakin ve huzurlu bir yaşamının nasıl bir kadınla değiştiğini ve öncesinde mutlu ve sonrasında ise acı veren çekilmez bir yaşama dönüştüğünü görüyoruz. Bundan böyle "aşk acısı"denildiğinde bundan aklıma hep Werther gelecek. Zaten kendisi de diyordu "benim kalbim hassas", zaten başka yürek böylesi bir kedere ve acıya bu kadar süre dayanamazdı. Goethe bu eseri nereden yola çıkarak yazdı bilmiyorum ama yarattığı ölümsüz karakterle bir acının tanrısını yaratmış gibi, zaten başta da bu kitap sizler için diyor. Ben fikrimce, herkes Werther'in bu acılarını okuyarak paylaşmalı ve anlamalı.
Ben bu kitabı, kesin hatırlamamakla beraber 3 veya 4 yıl önce okumaya başlamıştım. Lakin 30 sayfa kadar ilerledikten sonra yarıda bıraktım çünkü ne anlamıyor ne de kitabın ağır üslubu ile başa çıkamamıştım. Bazı kitapları gerçekten de bekletmekte fayda var, zira bazı eserler belli ve bir yaş aralığı ve tecrübe ister. Bu da böyle eserlerden, ama kitabı okurken sık sık aklıma Dostoyevski'nin Yer Altından Notlar eseri geldi, hele Werther'in odanın içinde volta atması sahneleri.
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024149,9bin okunma
Tolstoy kendi yarattığı karaktere aşık!Düşünce
Şöyle,çok derin bir karmaşadayım. Duygularımı,fikirlerimi nasıl ifade edeceğimi bilmiyorum. Anna Karenina öyle bir bir eser ki, hayır bu doğru bir tanım değil öyle bir dünya ki, onu bir ayda yaşamak ve hemencecik okuyup bitirmek doğru olmaz, aylara yayacaksınız...içinde işlenen fikirleri ve emosiyaları anlamak ve düşünmek için zamana ihtiyacınız olacak. 83 günde okumuşum ben)
Tolstoy, ben hayranıyım bu adamın, bilmiyorum belki benim fikirlerimin ve duygularımı en çok paylaşan bir yazar olduğu için mi acaba. Ama adam insanın en derin duygularını o kadar estetik, kalite ve bilişsel olarak eserde işlemiş ki, bazen okurken duraklayıp "vay be, siz ne böyük bir dehasınız Tolstoy" diyordum. Eserin yazarın kendi hayatından otobiyografik öğeler taşıması ayrıca bir müthiş lezzet. Tabii eseri okurken, Levin karekterinin Tosltoy'un kendisini temsil ettiğini unutmamak gerekir. Yani bir yerli ve yabancı kaynaklardan ön araştırma yapmak her esere başlamadan çok önemli zaten.
Anna Karenina...
Zaten eserde ilk 100 sayfalarda Anna yok , bekliyorsun gelmiyor. İlginç dedim) Ama Anna geldikten sonra ona karşı duygu ve fikirleriniz eser boyunca değişecek, bazen çok kızdım ben, sonra yavaş yavaş anlamaya, acımaya, bazen yine kızmaya , sonra yeniden üzülmek. İşte Tolstoy, insanı bu şekilde eğitiyor, seni baştan alıyor eğite eğite getiriyor zirveye ve oradan eğer Tolstoyun fikir ve bakış açılarıyla yoğrula bilmiş isen büyük fotoğrafa bakmanı ve kendi içinde muhakeme etmeni ve karar vermeni istiyor Anna'nin davranışlarına ve eserde işlenen diğer nice konulara. Ama bunu yaparken sana başka bir prototip daha veriyor Kiti ve Levin aşkı, onların da aşk serüveni anlatıyor, ve bak diyor başka aşk örnekleri var. Müthiş bir iş!
Burada bir alıntitan yola çıkarak bunları yazmıştım not defterime. Ama
Çok güzel eser ama bir o kadar da tuhafıma gitti. Bilmiyorum, Cengiz Aytmatov beni gerçekten çok şaşırttı. Sanki ilk eserini okuyormuşumda yazarı tanımıyorum. Aslında Cemile Totay'a saygı duyuyorum. Bu zaten olması gereken bir şey. Ama evli olduğu halde köy ağzı ile söyleyecek olsak "başka bir kocaya varması" işte bunu doğru bulmuyorum. Buna aşk ismi koysalarda. Aslında burada diğer bir önemli nokta da var ki, o da Cemile'nin Danyar'a kocası ile alakadar " zaten o beni hiç sevmemişti." ifadesi. Bunu da dürüst olursak Cemile'ni anlamak adına göz önünde bulundurmak gerekir.Bence Aytmatov, kendisi, bilerekten Cemile ile Sadık'ın nasıl evlendiklerini eserde anlatmamış. Ama ortada sevginin olmadığı kesin. Zira bu Sadık'ın mektublarından da açık anlaşılıyor. Ama her şeye rağmen Cemile'nin avıldaki insanlar tarafından kınanmasını ve gündem konusu yapılmasını doğru bulmuyorum.
Acı hatıraların zamanla tatlı anılara dönüştüğü bir başyapıt...Edebiyat
Bir Dumas başyapıtının da sonuna geldik...
Aslında beni edebiyat ile tam manasıyla tanıştıran Alexander Dumas oluğunu söyleyebilirim. Çünkü 15 yaşındayken okuduğum ilk roman olan Monte Kristo Kontu bana hem okumayı sevdirmiş hem de büyük edebiyat dünyasının kapısını aralamama neden olmuştur. Bu nedenlerledir ki, Dumas kaleminin mucizesini önceden biliyordum.
Üç Silahşor, çoğumuzun adlarını küçüklükten beri bildiğimiz üç silahşor olan Athos, Porthos, Aramis ve baş kahramanımız olan Mösyö Artagnan'ın iki yüzyıllık macera, aşk, dostluk, sadakat, kin üzerine kurgulanan tarihi bir romandır. Lakin roman tarihi tam anlamıyla doğru yansıtmadığı ve saptırdığı o dönemde fazla tartışılmıştır. Bu haklı eleştiriler karşısında Dumas "Tarihe tecavüz ettiğimi söylediler ama çok güzel çocuklar doğdu" demiştir.
Yani eseri bu bilinçle okumakta fayda var. Bütün bunların yanında, eseri okurken oldukça akıcı ve güzel betimlemelerin olduğu ara sıra aforizmalar ile karşılaşacağınız güzel kurgusu olan bir roman ile karşılaşacaksınız. Dumas edebi dili bana göre diğer yazarlar arasında en iyi. Bunu okuduğunuz zaman kendiniz de anlayacaksınız. Eseri çok beğendim romana okumaya yeni başlayanlara daha çok tavsiye ederim.
Herkese şimdiden iyi okumalar, hep kitaplarla kalın...
Reklam