Eda Baş
@Mahlika
Kendi halinde, okur-yazar
97 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Aristoteles’in düşünce mirası yalnızca felsefenin soyut alanıyla sınırlı değildir; onun politika, etik ve eğitim üzerine geliştirdiği görüşler, çağlar boyunca eğitimin hem teorik hem de pratik yönünü
Reklam
Hayatım başka türlü olsaydı ne olurdu?
Aslında hepimizin zihninde dönen o soruya odaklanıyor: “Hayatım başka türlü olsaydı ne olurdu?” Roman, kahramanı Nora’nın yaşamla ölüm arasındaki o kırılgan noktada, sayısız alternatif yaşam ihtimaliyle yüzleşmesini anlatıyor.
Haig’in en büyük başarısı, ağır konuları (pişmanlık, depresyon, intihar) karanlığa gömmek yerine, insana umut veren bir şekilde işleyebilmesi. Hikâye, edebi açıdan çok katmanlı veya deneysel değil; dili basit, kurgusu tahmin edilebilir. Ama tam da bu sadelik, kitabın samimiyetini güçlendiriyor. “Gece Yarısı Kütüphanesi” okura büyük edebi hazdan ziyade içsel bir nefes alanı açıyor. Zor bir dönemden geçenler için, adeta “yalnız değilsin, denemeye değer” diyen bir dost sesi gibi.
Kimi okurlar, kitabı fazla iyimser ya da kişisel gelişim tadında bulabilir; bu eleştiri haksız da sayılmaz. Ancak Haig’in amacı derin felsefi tartışmalar yapmak değil, yaşamın kıymetini hatırlatmak. Bu açıdan bakıldığında kitabın naifliği bir zayıflık değil, bilinçli bir tercih gibi görünüyor.
Çeviri tarafında ise Kıvanç Güney’in işi çok temiz. Cümleler akıcı, gündelik dile yakın ama sıradanlığa düşmüyor. Özellikle diyaloglarda doğallık korunmuş; okur, metnin yabancı olduğunu hissetmeden içine girebiliyor. Domingo’nun baskı kalitesi de yine güven veriyor.
“Gece Yarısı Kütüphanesi”, büyük edebiyat eserlerinden biri değil; ama umut, huzur ve hayatı yeniden düşünme ihtiyacı duyanlar için güçlü bir eşlikçi. Nora’nın hikâyesi, okura bir mesaj bırakıyor: Hayatın kusurlarıyla da değerli olduğunu fark etmek, belki de en büyük özgürlük.
Fransız düşünür Frederic Paulhan’ın 1909’da kaleme aldığı La morale de l’ironie adlı eser, kısa hacmine rağmen yoğun bir felsefi sorgulama barındıran bu çalışma, özellikle birey-toplum gerilimini ve
Pınar İlkkaracan’ın derlediği Müslüman Toplumlarda Kadın ve Cinsellik adlı eser, kadınların cinselliğini merkeze alarak Müslüman toplumlarda kadın kimliği, hakları ve özgürlükleri üzerine kapsamlı
Annie Ernaux’nun ilk romanı Boş Dolaplar (1974), yazarın bütün edebiyatına yön verecek temaların başlangıç noktasıdır. Roman, genç bir kadının kürtaj masasında geçen iç monoloğunu merkez alır. Bu deneyim, anlatıcının çocukluğuna, ailesine, işçi sınıfına ait köklerine ve küçük kasaba yaşamının baskılarına dönmesine yol açar. Böylece bireysel bir travma, toplumsal bağlamıyla birlikte görünür olur.
Ernaux’nun dili yalın, doğrudan ve keskindir. Anlatıcının öfkesi, utancı, arzuları ve çelişkileri süssüz bir biçimde aktarılır. Bu anlatım tarzı, otobiyografik yazının edebiyat içindeki gücünü hatırlatır.
Kitabın başlığındaki boş dolaplar imgesi, çok katmanlı bir anlam taşır: Hem çocukluk evinin eksikliklerini ve yoksulluğunu, hem de anlatıcının duygusal ve toplumsal yalnızlığını ifade eder. Aynı zamanda bu boşluk, Ernaux’nun ileride bütün eserlerinde işleyeceği hafıza ve kimlik arayışına da işaret eder.
Boş Dolaplar, yalnızca Annie Ernaux’nun yazarlık yolculuğunu anlamak için değil, kadın deneyiminin edebiyatta nasıl dönüştürülebileceğini görmek açısından da önemli bir kitaptır. Kürtaj, sınıf ayrımı, aile baskısı ve kadın kimliği gibi konuları çarpıcı bir gerçekçilikle ele alır.
Ernaux’nun sonraki yapıtlarının habercisi sayılabilecek bu ilk roman, okuru sarsan, rahatsız eden ama aynı zamanda düşündüren güçlü bir metindir.
Reklam