Eğitim Üzerine
AristotelesYazar:
Aristoteles
Derleyen:
John Burnet
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
192
Basım Tarihi:
2008
Yayınevi:
Say
Orijinal Adı:
Aristotle On Education
ISBN:
9789754687224
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Aristoteles’in düşünce mirası yalnızca felsefenin soyut alanıyla sınırlı değildir; onun politika, etik ve eğitim üzerine geliştirdiği görüşler, çağlar boyunca eğitimin hem teorik hem de pratik yönünü şekillendirmiştir. Eğitim Üzerine, Aristoteles’in dağınık metinlerinde yer alan eğitim felsefesine dair görüşlerini bir araya getiren, modern eğitim anlayışına da yön verebilecek temel ilkeleri sunan önemli bir eserdir.
Kitap, Aristoteles’in eğitimle ilgili düşüncelerini toplu bir şekilde sunarken, çocukların eğitimini yalnızca bireysel gelişim açısından değil, devletin düzeni ve ahlaki yapısı açısından da ele alır. Aristoteles’e göre eğitim, özel bir mesele olmaktan ziyade toplumsal bir sorumluluktur; amacı, iyi yurttaşlar yetiştirmek, bireyin erdemlerini geliştirmek ve toplumsal düzenin korunmasına katkı sağlamaktır. Kitapta özellikle eğitimin devlet politikasıyla ilişkisi, erdem kavramının eğitime yansıması, beden eğitimi ile zihinsel eğitimin dengesi, sanat ve müziğin karakter gelişimindeki rolü ile eğitimin yaş gruplarına göre kademelendirilmesi ön plana çıkar.
Aristoteles’in eğitim anlayışı, onun etik ve politika görüşleriyle sıkı bir bağ içindedir. Nikomakhos’a Etik ve Politika eserlerinde temellendirilen “orta yol” ve “erdemli yaşam” ilkeleri, eğitim bağlamında bireyi akla uygun, ölçülü, erdemli ve topluma faydalı bir insan olmaya yönlendiren bir süreç olarak karşımıza çıkar. Bu nedenle kitap yalnızca pedagojik bir metin değil, Aristoteles’in bütüncül düşünce sisteminin bir parçası olarak okunmalıdır.
Eserin değerini üç açıdan değerlendirmek mümkündür: tarihsel olarak, Antik Yunan’da eğitimin birey-toplum-devlet ilişkisi içinde nasıl kavrandığını gösterir; felsefi olarak, modern eğitim felsefesinde hâlâ tartışılan “ahlak mı, bilgi mi önceliklidir?” sorusunun
Eğitim Üzerine’, Aristoteles’in muhtelif kitaplarından derlenmiş konu hakkındaki görüşlerinden oluşuyor. Bu yazılardan görüleceği gibi, Aristoteles’in sisteminde eğitim sanatı, siyaset biliminin bir parçası olduğundan, teorik ya da spekülatif değil, pratik bir bilimdir. Aristoteles’e göre, insan ruhu iki katlı veya çift yönlü bir doğaya sahip olduğundan, eğitimin de çift yönlü bir amacı olmalıdır. Buna göre, eğitim öncelikle devletin refah ve mutluluğunu yükseltecek bir kişiliği yoğurmayı hedefler; ikinci olarak ruha, pratik ihtiyaçlar giderildiğinde mümkün hale gelecek olan serbest zamanı, doğru bir şekilde değerlendirmeyi öğretir.
bence eğitimcilerin okuması gereken bir kitap. anlatımı sade ve akıcı. bazen bu kadarı da sorulup incelenmez ki dediğim halde iyiki okumuşum diyorum. üstelik aristonun faklı kitaplarının birleşmesinden oluşmus ortak bir kitap diyebiliriz.
Reklam
Yazar Hakkında
AristotelesYazar · 36 kitap
Aristoteles ya da kısaca Aristo, Antik Yunanistan'da klasik dönem aralığında yaşamını sürdürmüş olan Yunan filozof, polimat ve bilgedir.
Antik Yunan filozof. Platon ile Batı düşüncesinin en önemli iki filozofundan biri sayılır. Fizik, gökbilim, ilk felsefe, zooloji, mantık, siyaset ve biyoloji gibi konularda pek çok eser vermiştir.
MÖ 384 veya 385'te, günümüzde Athos tepesi olarak adlandırılan tepenin yakınlarında ufak bir Makedonya kenti olan Stageira'da, Makedonya kralı II. Amyntas'ın (Philippos'un babası) hekimi olan Nikomakhos'un oğlu olarak dünyaya gelir. MÖ 367 veya 366 'da 17 yaşında Platon'un Atina'daki akademisine (Akademeia) girmesiyle Platon'un en parlak çömezlerinden biri olur. Tütör yahut yardımcı hoca olarak çalıştığı dönemde, okuma tutkusuyla tanınır; (Platon, belki de bir tür tenezzülle, ona "okuyucu" lâkabını takar) Daha sonraları Akademia'daki öğretime kendisi de katkıda bulunur: kimi zaman Platoncu savları rakip Isokratos okuluna karşı savunmak için geliştiren, hatta zaman zaman da Evdamos ya da Can üzerine (Peri tes Psykhes) yazılarında olduğu gibi, bu tezleri büyükseyen diyaloglar yazar. Gryllos yahut Retorik üzerine Aristoteles'in diyalog yazarlığı dönemine aittir.
Platon MÖ 347'de öldüğünde, Akademeia'nın başına ardılı olarak Spevsippos'u atamıştır. Antik Çağ'dan itibaren yaşamöyküsü yazarları -herhalde kötücüllüklerinden- Platon'un bu seçiminde Aristoteles'in Akademeia'yı terk etmesinin asıl nedenini görüyorlar. Aristoteles'in en azından Spevsippos'a karşı kalıcı bir garez duyduğunu biliyoruz. Aynı yıl, belki de ustasının teşvikiyle, Ksenokratos ve Theophrastos ile bugün Biga Yarımadası olarak anılan Troas bölgesindeki Assos kentine gönderilir. Orada Tiran Atarnevs'li Hermias'ın siyasî danışmanı ve dostu olur. Aynı esnada, özgünlüğünü daha o zamandan belli eden bir okul kurar. Bu okuldaki girişimleri arasında yaşambilim üzerine çalışmaları yer alır. 345-344 yıllarında, belki de Theophrastos'un daveti üzerine, komşu Lesbos (Midilli) adasının Doğu kıyısındaki Mytilene (Midilli) kentine varır. 343'te Pella'daki (Bugün Ayii Apostili) Kral Makedonyalı Philippos'un sarayına, oğlu İskender'in eğitimini üstlenmek üzere çağırılır. 341 yılında Perslerin eline düşen Hermias'ın feci sonunu Pella'da öğrenir, anısına bir ağıt düzer. Gerek Pella'da ikamet ettiği sekiz senelik dönem, gerek eğitmenlik vazifesinin içeriği hakkında neredeyse hiçbir şey bilmiyoruz. Philippos'un ölümüyle M.Ö. 335 İskender tahta oturur. Aristoteles Atina'ya dönüp Akademeia'ya rakip olarak Lykeion'u, ya da diğer adıyla Peripatos 'u (öğrencileriyle içinde dolaşarak tartıştıkları bir tür çevresi sütunlarla çevrili avlu ya da galeri) kurar. Lykeion'lulara verilen Peripatetikoi adı buradan geliyor. Burada on iki sene ders verir. M.Ö. 323'te Büyük İskender'in bir Asya seferi esnasında ölmesi üzerine Atina'da Makedon karşıtı bir tepki dalgası peydah olduğu vakit, aslında Makedonculuk zannı taşıyan Aristoteles'e karşı, dine saygısızlık davası açılması söz konusu olur. Bir ölümlüyü -Hermias'ı- anısına bir ilâhi yazarak ölümsüzleştirmekle itham edilir. Bunun üzerine Aristoteles, Sokrates'in yazgısını paylaşmak yerine Atina'yı terk etmeyi seçer: kendi deyişiyle, Atinalılar'a "felsefeye karşı ikinci bir suç işlemeleri" fırsatını tanımak istemez. Annesinin memleketi olan Eğriboz (Evboia) adasındaki Helke'ye Khalkis sığınır. Ertesi yıl M.Ö. 322'de, altmış üç yaşında hayatını kaybeder.
