Sibel
@Main
15 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Doğrudan AlıntılarımAlıntı
"Tarih, utanmaz bir sırnaşıktır, bugünün içine sızmak için firsat kollar ve hatta geleceği bile hesap eder. Fitnecidir, ikna edicidir. Unutturur ve aynı şeyleri tekrar tekrar yaşatır."
" 'Gençlik.'dedi. 'Sabah çiyi sanki. Uyku
mahmurluğundan kurtulup tam tadını çıkaracakken, geçiveriyor...' "
"Sebep sensin gönülde ihtilale."
Doğrudan AlıntılarımAlıntı
"Tüm insan duygularının başlangıcında bir çiçek vardır; soylu bir heyecandan doğan bir çiçektir bu ve mutluluğun anılarda kaldığı, şöhretin de bir yalandan başka bir şey olmadığının anlaşıldığı günlere dek yavaş yavaş solar."
Doğrudan AlıntılarımAlıntı
"Saplantımın içinde sonsuza dek sükûta mahkûm edilmiştim, gardiyanlar da anahtarla birlikte çekip gitmişlerdi."
Doğrudan Alıntılarım:
"Kibir, asli ve ezeli hastalığımızdır bizim. Tüm yaratıkların en bahtsızı ve en zayıfı insan olmakla birlikte Plinius'un dediği gibi en mağruru da o dur.O buraya, bu dünyanın çamuru ve pisliği içine;evrenin bu en berbat, en ölü ve en çürümüş yerine;âlemlerin en alt ve gök kubeden en uzak katına;benzer koşullardaki hayvanlarla birlikte üç halden en kötüsüne çakılıp kalmış olduğunu görür, duyumsar da buna rağmen zihninde kendini ayin halesinin üzerine çıkarıp göğü dahi ayaklarının altına alır. Tam da bu düşünce tarzından kaynaklanan bir kurumla insan, Tanrıyla bir tutar kendini, seçkin görerek diğer yaratıklar topluluğundan ayırır, kendine ilahi nitelikler atfedip kardeşleri ve yoldaşları olan hayvanlara da şu ya da bu yeteneği ya da gücü yakıştırarak kendince pay eder."
Doğrudan Alıntılarım 93:
“ Tarih, utanmaz bir sırnaşıktır, bugünün içine sızmak için firsat kollar ve hatta geleceği bile hesap eder. Fitnecidir, ikna edicidir. Unutturur ve aynı şeyleri tekrar tekrar yaşatır." s.25.
“‘Gençlik... dedi. 'Sabah çiyi sanki. Uyku
mahmurluğundan kurtulup tam tadını çıkaracakken, geçiveriyor... " s.123.
"Sebep sensin gönülde ihtilale." s.126.
"Hayat çok uzun bir yoldur, ne zaman biteceği bilinmeyen." s.151.
"Benim mülahazalarıma kalırsa, dünyada esas olarak iki çeşit aşık vardır. Aşkın acısını çekmeyi sevenler ile, sefasını sürmeyi sevenler. Sefasını sürmeyi sevenler benim gibi kaprisli, tabiri caizse egoist olurlar. Sevgili her halde ve zamanda aşığına tâbi olmalı, hiçbir şey aşığın geri çevrilmesine sebep olmamalıdır. İkinci nev'iden aşıklar ise tam aksidir. Sevgilinin rahatı, huzuru, saadeti için, kendi arzularına gem vururlar. Canan tam mânâsiyle kavuşuluncaya kadar candan evvel gelir." s.173.
"Pencere önünde unutulmuş, bir hevenk biber gibiyim, sen yoksun. Kuruyum, acıyım, unutulmuşum. Toz tuttum, yıllardır el sürülmemiş kitaplar gibi. Sen
ölünce ben öldüm biliyorsun." s.216.