"İnsanın saadetini çocuklarından beklemesi ne boş hayalmiş ya Rabbi!!Yüreklerimizin yapılış tarzı itibariyla buna imkan yok.çocuklarımızın hepsini mesut etmeye kudretimiz olsa,elbette birinden birinin saadeti bir cihetten aksayacak ya... O mesutları derhal unutacağız.Evlatlarımız içinde hangisi bedbahtsa yalnız onun sesini duyup ağlayacağız. Evet , çocuktan , evlattan saadet , çok boş bir hayaldir."
Benjamin durumun hiçbir zaman daha iyi ya da daha kötü olmadığını ve böyle sürüp gideceğini söylüyordu.Ona göre açlık,zorluk ve hayal kırıklığı hayatın değişmez yasalarıydı.