Evim'din sen benim, ilk ve tek sevdiğim... Öylesine derin, öylesine güzeldin ki. Hayatım seninle anlam kazanmıştı... Sevip sevilince güzelleşir, her şeyi güzel görür ya insan dibine kadar yaşadım. "Ruh eşi" kavramının anlamını öğrendim. Seninle gülmek, ağlamak, eğlenmek, öylesine oturup susmak bile dünyanın en güzel hissiydi. Çünkü biliyordum ki biz birbirimizi susarak da anlayabiliyorduk, adeta birbirimizin beynini okuyorduk... Sarılmadan, öpmeden, dokunmadan duramazmış insan çok derin sevince seninle öğrendim... Hayatımın en güzel günlerini yaşadım, tatmamış olduğum duyguları dibine kadar yaşadım ve yaşattın. Hislerimi, yaşadıklarımı cümlelere sığdırmak güç, ne yazsam, ne desem eksik kalacak biliyorum. Tam manasıyla rüya gibiydik.
Ta ki ben o güzel rüyadan uyanana dek!...