Mandln
@Mandln
16 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Insanın içi burkuluyor, bütünleşiyorsun ordaki her karakterle .Zaten Sabahattin Alinin kaleminin eleştirilecek bi yanı yok.Cengiz Aytmatov gibi insanın vicdanını uyandıran haykıran bir acıyla dolduruyor içini.Film izler gibi yapma ,yapma ,gitme oraya, Allahım neden bu adaletsizlik ,insanlar ne ister birbirinin hakkına tecavüz etmekten, iyi insanlar hicbir şey yapmadan neden bu kadar acı çekerler nasıl kaldırırlar bu yükü vahşeti.Insanin tanrı olası gelir bu tür kitaplarda o haksızlığa uğrayanları tutup cennete koymak ister.Cani olanlara da ,nasıllarsa öyle ne yapmışlarsa onu yavaş yavaş.Bazen iyilere kızıyorum niye Iyiler pasif kalırlar neden bazen kötü olanlara kötü olmazlar.iyiki cehennem var iyiki bir tanrı var diyorum o zaman .İnsan insanın hesabını kesmemeli ,çünkü iyiler yine gaflete düşüp boşverebilir onların cezasını yada onlar kadar kötü olmayı beceremez .
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Hasan Ali Toptaş ın okuduğum ilk kitabı Gayet sade yalın bir dili var.Kitabın isminden duygusal yoğunluğu yüksek olduğu anlaşılıyor.Ama cümle yapısını daha nitelikli bekliyordum.Neden bilmiyorum ama sanırım yazarın isminden olacak bir Sabahattin Ali okuyacağımı sandım heralde.Cümle çözünürlüğü keskin değil, sade ve akıcı.Mesela hasta adamın bir meseleyi anlatırken anlatıcının kendisi gibi sıfatları sıralamaz ,daha seçili az kelime kurar.Anlatamadıklarını yazar sezdirir bir şekilde okuyucuya.Yahut az konuşan bir insanın cümlelerinde pek tasvire yer vermez.Yazarın bu gibi şeylere dikkat etmemesi gözlerimi tırmaladı.Ama bunu yazarın otobiyografisini yazmasına bağlıyorum.Mamafih ölümün herşeyi önemsizleştirdiği gibi yazar da diğer herşeyi kitapta silik bir şekilde anlatmış.Cümlelerinde yazarın dikkat ettiği bir titizlik var ve bunu okurken farketmek beni kitabın akıcılığından uzaklaştırıyor.Tabi burda ağır uzun cümleleri ,cafcaflı kelimeleri kastetmiyorum.Yazarın hergün yazmayan belli aralıklarla hayatına dokunan , yahut konu bulunca kalemi aktığı belli oluyor.Stendhal ın bir sözü var Hergün ilham gelsin veya gelmesin 20 satır yazınız en azından.Bunu kastediyorum yazarın hergün yazan mı yazmayan mı olduğu anlaşılıyor.Ve bu süreklilik yazara en saçma konuları bile güzel bir hikayeye dönüştürecek büyüyü veriyor.Bu büyüyü hissedemediğim kitaplardan pek tatmin olamıyorum malesef:(
her 2 sayfada bir kahkahaya boğulduğum kitap...Neden yüzyıllardır eskimediği belli.Akıllılara deli öğütleri.Öptüm başıma koydum.Müthişti..Metroda ,otobüste, okulda odamda kendimi tutamayıp kahkahalarımın kopmasını engelleyemiyordum.Neden bugüne kadar geciktirdim okumayı bilmiyorum.Çoook dha önce okumalıydım.Sonu hiç beklemediğim ama daha mükemmelinin olamayacağı bir sondu.Sonları kolay kolay beğenmem ben.Ama bu harikaydı.İnce bir mizah.Ondan daha ince bir "akıl" esprisi.Okuyun Canlar ,okuyun...
Puan vermedi·376 syf.··
Beğendi
·2019 204. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 24 Ekim 2019 13:05
Tarık Buğra...Her cümlesini ikişer üçer defa okudum.Öyle güzel derin anlamları vardı ki.Biraz eski türkçeyle, ama tam anlamıyla Osman Bey dönemine götürdü beni.İki sayfada bir gözlerim doluyor genzim sızlıyor.Daha bir hayran kalıyorum.Şiirsel nağmeli öğütlerle yüce duygularla emellerle dolu asıl uygarlığın neye dayandığı asıl insanlığın ne olduğu,gücün kuvvetin ailenin devletin dinin imanın nasıl beslendiğini, saygı ve sevgiye dair her öğüdü veriyor bize atalarımızın sözleriyle.Osmanlı Devletini 6500 yıllık uygarlığı Babadan oğula aktarılan vebali emeli Padişahlığın Hanlığın ne sanıldığı ne olduğu...Yüreğinize dokunur bu yüce insanlar...Tarık Buğra , sizi çok başarılı bir şekilde Osman Gazi Beğ e taşır.Tarih şahitliği yapmış gibi olursunuz..
Yazar kitabın ilk bölümünde Bonapart fenomenliği ve o zamanın savaşlarını gerçekçi ve içler acısı bir biçimde sunmuş.Bereket versin ki daha da uzatmamış.Çünkü savaş bir tablodur ve bu tablonun her köşesinde kanlı karanlık bir karmaşa hakim.Kahramanımız daha 17 sinde toy bir delikanlıyken gerçek bir savaşa katılma hevesiyle askere gidiyor.Gençliği saflığı zarafetli bir soylu oluşu onu hırsızlıklarla soyulmaya sonra hapse sürüklüyor.Zor bela kurtulup sahte pasaportlarla ülkesine dönünce Halası onu güzel bir psikoposluk eğitimi alması için en iyi okullara yolluyor. Döndüğünde gözalıcı zekası yakışıklılığı ve olgunlaşmış bir genç adam olmuştur ve kendini saray entrikalarının dedikoduların komplolarının ortasında buluyor . 36 yaşında ülkenin en gururlu zeki ve en güzel kadını olan halasıyla bilmediği karışık hislerle yakınlaşıyorlar.Genç adam daha aşkı tatmamıştır daha önceki gerçek bir savaşa katılma tutkusu gibi bu kez de gerçek aşkın arayışı başlıyor.Okurken Neden insanlar kıskançlıklarıyla birbirlerinin mutluluklarını hatta hayatlarını yıkmaya ve ardından kendi hayatlarını da mahvederek cehennem ediyorlar şu güzel yaşamı ?diye sorup durdum kendime ..Boyuna küfrettim kitabı okurken, kıskançlığın kökü kurusun.İçim burkuldu.
