Ne tuhaf, diye düşündü, umutsuzluğun ardında bu denli yoğun duyguların gizlenebilmesi, gerçekten çok tuhaf. Belki de tuhaf falan değildi, başka türlü olması zaten düşünülemezdi ki. İnsan bir sürü soruya karşılık bulma zorunluluğuyla karşılaşınca, başka şeyler uğruna fazla çaba harcayamaz hale geliyordu. İnsan, ancak artık hiçbir şey beklememeye başlayınca her şeye açık oluyor ve korkudan arınıyordu.