İşleri daima yıkanıp temizlenmek, süslü renkli elbise ve seccadelerle kendilerine özel bir şekil vermek ve daima ilmi ve alimleri kötülemektir. Bunların katli vaciptir.
Böylelikle kalp, insanların düşmanlığından, duygusal varlıklarla uğraşmaktan insanı temizler. Tasavvufçuların yolu budur ve peygamberliğin başlangıcı da budur.
İbnü'l Arabî'ye göre esari kelamcıların kabul etmekten çekindikleri cevher-araz görüşünün gerektirdiği sonuç ise, bütün alemin her an yaratıldığı tecdid-i halk fikridir ve bu fikrin kabul edilmesi tek gerçek hakikatin Tanrı olması anlamına gelecekti.