Manolya
@Manolisa
lisans
21 Nisan 2000
139 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Dünya için ne kadar ölü olduğumu arkadaşlarım hiç öğrenmedi ve şimdi de nasıl yaşayıp ilerlediğimi bilmeyecekler.
Her zaman hayattaydım ama yaşamaya cesaretim yoktu.
Ama burada kapı açılıyor ve insanlar geliyorlar; bana doğru geliyorlar. Acımasızlıklarını, kayıtsızlıklarını maskelemek için donuk gülücükler atarak beni ele geçiriyorlar.
Iyi insanların çocuklarının acı çekmemesi için ellerinden geleni yapmaları fakat çok azının, çocukları söz konusu oldugunda tüm acılardan kaçınmanın tek yolunun o çocukları hiç dünyaya getirmemek olduğunu görmesi tuhaf.
Puan vermedi·224 syf.·
2020 34. kitabı
