Maria

Maria
@Maridebana
1 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı

Maria

, bir kitap okudu
Puan vermedi·131 syf.·
8 günde okudu
·
2022 4. kitabı
Victor Hugo
8/10 · 152,3bin okunma
Reklam
gökten düşen şeyler ..
Kafa karışıkliğı iyidir. Insan bir kafası olduğunu anliyor. Yanlışlıkla elinin çarptiği bardağın dairesel hareketlerini izlerken kal gelir ve yere düşmesini engelleyemezsin. Bardağın kırılışını resmen izlemiş olursun. Insanoğlunun varoluşsal yatkınlığı olan bu kal gelme hali,hayatın içinde de sık sık kendisini gösterir. Girdiğin yolun yanlış yere çıkacağinı hissetsen bile yine o yola girersin. Güvenmemen gereken birine güvenmek istediğin için güvenirsin. Sevmeyecegini bildiğin halde menüdeki o yemeği sipariş verirsin. Sana bakmayacağını bilsen de birine selam verirsin. Bazen yapman gerekenlerin dişında hissedersin kendini ve olacakları seziyor olsan bile sadece izlemek gelir elinden. Her zaman doğru şeyi yapacak kadar mükemmel değildir fıtratın, bazen sahne önünde izleyici olur kaderini seyredersin. Aynı toprakta ve aynı atmosterde bazen kurur bazen yeşerirsin. Insan olmanın aciziyetini hissetmediğin bir ömür mümkün değildir. Çünkü baya baya acizsin.. #jeanpaulMaridebana
Vahşi yanımızı kesip atarak, kendi kendimizi inkâr edip sakatladık ama o vahşi yanımız trajik bir hayatta kalma mücadelesi vermeye devam ediyor. İnkâr ettikçe cezalandırılıyoruz. Boğarak öldürmeye çalıştığımız içgüdülerimiz, zihnimizi kuşatıp bizi zehirliyor.
Sayfa 22 - kültür yayınları·Kitabı okudu
Aşağı yukarı aynı şekilde parçalanmış şeyler bir araya gelince garip bir bütünlenme oluyor. Tam olmuyorsun, bunun bir yolu yok henüz ama eskisi kadar yarım da kalmıyorsun. Bir derdi taşınabilir yapan yegâne şey o derde başkalarının da ortak olmasıdır belki, yaşamak değilse de anlamak yoluyla, hiç değilse tahmin ederek. Belki sadece tek olmamak güç veriyordur insana ya da belki bu gibi uyduruk kılıflar aramakla geçiyor hayat. Belki sahiden hayat işte tam da bu ve daha fazlasını aramak yalnızca bitmeyen bir mide ağrısı. Ne kadar olmuşsa o kadar. Nerede bitmişse orada. Anlıyorum. Kalbimin sırrı nihayet hiç oldu. Anlamamak, anlamak zorunda olmamak yoluyla bir gerçek var ettim kendime. Bir cevapta değil, cevabını hiç merak etmediğim yeni bir soruda buldum her şeyin esas manasını. Ben bu dünyanın yara bandı mıyım ?