İnsanın kendisini tastamam hissettiği herhalde böyle bir kaç an vardı hayatta. Öyle hep başı kesik tavuk gibi dolaşmıyordun bir ömür dağ bayır. Bir an geliyor artık burada biraz dinlenebilirim diyordun.
İşte size bahar, işte dallarda tomurcuklar, arılar, karahindibalar, dönmeye devam ediyor dönmekte olan, bana olanları derhal unutup yaşamı yeniden hatırlamanız için size bir uyarı bu.
Mükemmellik yok. Sonsuz mutluluk yok. İyi ya da kötü yok. Doğru ya da yanlış yok. Yaşamak var sadece. Yaşamak... Hayatın hakkını vermek... Bir de sevmek. Sevebilmek...
Yılların ne kadar çabuk geçtiğine seni inandırmam imkansız zaten biliyorum, ama bilsen korkarsın. Yavaşla biraz. Yaşadığın anı, içtiğin suyu, ne varsa yani, ne mümkünse, az daha duyacak kadar bekle.
birçok insan farkında olmadan tüm yaşamını, ne pahasına olursa olsun memnun etmeleri gereken güçlü ve eleştirel bir müfettiş gözetimindeymiş gibi geçirir.