Nasıl anlatılır şimdi bir hikayenin kalbinizde bıraktığı iz. Bir hatıra gibi, Unutması zor. Fikretle beraber bende çıktım o bayırları babasının elini tutarak. Nazım gibi terkedildim, bir başıma kaldım, kimseyi tanımadığım bir sokak ortasında. Asuman gibi tıkılı kaldım evimin duvarlarına. 35 ten sonra aşkı yaşadım elalem ne der umursamadan. Kapanca sokakta sabahladım, boş arsalarında top oynadım, delileriyle kaynaştım. Dostluğu öğrendim Nihat tan. İsmail Amca dan fedakarlığı. Gidip de dönememeyi Sinan dan. En son Seray Şahiner in Ülker ablasında böyle olmuştum. Hâlâ yanında olabilmek için sokak lambalarına bakarım gece hepsi yanıyor mu, yalnız yürüdüğünü zannetmesin Ülker abla. Korkmasın...
Seviyorum hiç bilmediğim tanınmayan yazarların kitaplarına dokunmayı. İçlerinde kaybolmayı. Kapanca sokak şu hayatta elime aldığım en güzel hikayelerden biri. Bir yerlerde görürseniz, bir şans verin. Gebze'nin o ünlü sokağına bir de siz uğrayın satır aralarında. Kapılıp gideceksiniz, bitmesin diye yavaşlayacaksınız birden, ama yine her güzel şey gibi bitiverecek. Kalbinizde bıraktığı iz daima kalacak.
Okuyunuz..