fatıma
@Masarimese
2004
138 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
“Kendinden başka kimse olma zorunluluğu yoktu …yaşam ne kadar güzel görünüyordu, meyveleri ne kadar tatlıydı, bu nefret yahut sızlanmalar ne kadar boştu.”
Sayfa 16
Reklam
METANOYA
... Dünya'nın kendisine mutluluk adı altında sunduğu kısıtlayıcı, iğdiş edici, bıktırıcı, güvenlik duygusunu aşmayı başarmaktı. Bunun için bir metanoya geçirmesi gerekiyordu. Herkes hayatının bir döneminde kendi metanoyasına ulaşmalıydı.
Sayfa 30
Bu geçip giden hayatta sonsuz olmaya değer ne kadar an ve saniye vardır? Gökyüzünde tan yerinin renkleri, yeryüzünde altın renkli bir sabah, çiçeklerle, kuşların cıvıldaşmalarıyla alkışlanan ilk aşk öpücüğü, sonsuza değin sürmeye layık değil midir?
Sayfa 80
"Öldüğünü biliyorum, hava karardı ve hâlâ beni almaya gelmedi."
Sayfa 194
"Bazen insan kendisinde çok mutluyum deme hakkını asla bulamayacak kadar çok acı çeker."
Sayfa 225
