Acıtsa da sevindirse de her şey geçiyor. Sanki bir oyun alanında gibiyiz ve insan hep yalnızlaşıyor. Her şey bir gün elimizden alınacak oyuncaklar gibi...
ah! birkaç saat sonunda ölümle karşı karşıya gelmek ve bir yıl önce, aynı gün, özgür ve günahsız olduğumu, sonbahar gezintileri yaptığımı, ağaçların gölgesinde ve yapraklar arasında dolaştığımı düşünmek!