Yaşlıca bir adam öldü demin
Adı İbrahim
Ömrü koyun kovalamak ve
Aç karnını doyuracak
İki lokma aramakla geçti
Hiç şiir okumadı
Hiç şarkı söylemedi.
Hayat izin vermedi
Ama elişi yapmayı bilirdi
Sanata olan hasretini
Belki böyle dindirdi.
O belki bir Nazım'dı
Belki Necip
Ama bunu bilemedi
Az önce,
Yazamadığı şiirleriyle
Söyleyemediği şarkılarıyla
Gitti İbrahim.
Belki de şahsiyet dediğimiz şey bu, yani hafızanın ambarındaki maskelerin zenginliği ve tesadüfü, onların birbiriyle yaptığı terkiplerin bizi benimsemesidir.