Uçsuz bucaksız bir kırın hatrı için ayaktayım
Kafamda susmaları için yalvardığım sesler çınlıyor
Annem beni herşeye dertleneyim diye mi doğurdu?
Neden herkes bana bağırıyor neden herşey bana bağırıyor?
Söylesene yalnızken de sevebilir mi insan kendini?
Kendini sevemeyen insan kaderini nasıl sever? Usulca değil gürültüyle savruluyorum
Aylardan haziran
Yaz başı
Ben neden hala üşüyorum?
Peki ben madem bu kadar düşecektim ve düşüşüm herkes tarafından kolayca öngörülebilecekti
neden bu kadar zaman insanlara sundum kendimi?
"ekmek derdi desen değil
bir kuru Can sıkıntısı"
7 yılda kaç kere yeniden başlar insan? bilmiyorum...
İnsan en çaresiz anlarında inanmak istiyordu karanlığın aslında aydınlık olduğuna.
Bir yalana, bir dolana, bir hayale, bir rüyaya, bir kurmacaya, bir düzmeceye, bir düzenbazlığa, bir sahtekarlığa...Adına ne derseniz deyin, bilin ki insan en çaresiz anlarında inanmak istemiyordu gerçeklere..