"Hayat diyorsan, bir gün o da biter.
Ama insan kalmak, ah o ne zor şey,
Ne büyük emek...
Dünyanın bütün gürültüsüne inat,
Kendi kalbinin sesini dinlemek."
— Şükrü Erbaş
Ağaçlar gibi köklerinden sevmeli insan, dallarıyla kucaklamalı. Ve eğer bir gün gitmen gerekirse, arkanda bir enkaz değil, sadece derin bir sessizlik bırakmalısın."
Ömür hanım, sizin de bildiğiniz gibi;
yaşamak, bir bakıma, birini özlemektir.
İnsan bazen kendi sesine bile yabancılaşır,
hele o ses birinin ismini ansızın söyleyiverirse...