"Yaşamak için bir nedeni olan kişi hemen her nasıla katlanabilir" Yaşamında hiçbir anlam, amaç, hedef göremeyen ve bu nedenle sürdürmeyi anlamsız bulan kişinin vay haline ! Kaybetmesi uzun sürmeyecektir. Bu tür insanın her türden yüreklendirici tartışmayı reddetmek için verdiği tipik karşılık şöyle olurdu: 'Artık hayattan beklediğim hiçbir şey yok.' Buna nasıl yanıt verilebilir ki ?
Gerçekten ihtiyaç duyulan şey yaşama yönelik tutumumuzdaki temel bir değişmeydi aslında. Yaşamdan ne beklediğimizin gerçekten önemli olmadığını, asıl önemli olan şeyin yaşamın bizden ne beklediği olduğunu öğrenmemiz ve dahası umutsuz insanları öğretmemiz gerekiyordu. Yaşamın anlamı hakkında sorular sormayı bırakmamız bunun yerine kendimizi yaşam tarafından her gün, her saat sorgulanacak olan birileri olarak düşünmemiz gerekirdi.