Öznur İmga
@Maviliiiii
Şu anda okuduğu kitap
Zweig, tek taraflı bir aşkı öyle derin ve sade anlatmış ki, sayfaları çevirdikçe bir kadının ömrünü adadığı bir adamın bile haberdar olmadığı sessiz bir çığlık duyuyorsunuz. Bu hikâye, sevginin yüceliği ile kendini yok eden yanını aynı anda hissettiriyor. Kitap bittiğinde geriye sadece bir ömürlük bekleyişin ağırlığı kalıyor.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,9bin okunma
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bazı kitaplar vardır, kapağını kapattıktan sonra bile içinden çıkamazsın.Küçük Arı işte tam da öyle bir kitap oldu benim için. Kalbime dokundu, zihnimi sarstı ve insanlık denen kavramı tekrar düşündürdü bana.
Kitapta iki farklı dünyanın insanı var.Nijeryalı genç bir mülteci olan Küçük Arı ve İngiliz bir kadın olan Sarah. Aralarında coğrafyalar, kültürler, travmalar ve bambaşka yaşamlar var ama yolları öyle bir noktada kesişiyor ki, insan sadece hayret etmekle kalmıyor, empati kurmayı, vicdanı ve sorumluluğu da sorguluyor.
En çok etkilendiğim şey, Küçük Arı’nın dilindeki sadelikle acıyı bu kadar güçlü yansıtabilmesiydi. Onun bakış açısından dünyaya bakmak beni hem utandırdı, hem de duygulandırdı. Kitap, savaşın sadece cephede yaşanmadığını, bazen bir çocuğun gözlerinde, bir annenin suskunluğunda da sürdüğünü gösterdi bana.
Puan vermedi·200 syf.··
Beğendi
·2025 17. kitabı
·9 günde okudu
·Okunma: 03 Mayıs 2025 19:07
Bu kitap, yıllardır sınıf içerisinde uyguladığım ve velilerime de sık sık hatırlattığım bir gerçeği sade ve etkileyici bir dille anlatıyor: Çocuklara sınır koymak, onları sevmediğimizin değil, onları korumak ve sağlıklı bireyler yetiştirmek istediğimizin göstergesidir.
“Sınır Var, Sinir Yok”, çocuklarla kurulan ilişkide sınırların önemini anlatırken, anne babalıkta yorgun düşmeden, suçluluk hissetmeden nasıl daha huzurlu bir iletişim kurulabileceğini de gösteriyor. Ben sınıfımda bu sınırları sevgiyle ve netlikle kuruyorum; aynı dili evde de duyan çocuk çok daha güvende hissediyor.
Bu kitabı, sadece bir ebeveynlik rehberi değil, aynı zamanda öğretmen-veli işbirliğinin güçlü bir yansıması olarak görüyorum. Okumanızı tüm kalbimle öneririm.
“Olağanüstü Bir Gece”, kalbimin kıyısına sessizce dokunan bir anlatıydı. Hayatın sıradanlığında duygularını kaybetmiş bir adamın, küçücük bir anla kendini yeniden bulmasını okurken, ben de içimde unutulmuş yerlere uğradım. Zweig’in kelimeleri bazen bir fısıltı, bazen tokat gibiydi… Kısa ama sanki içimde uzun bir yol yürüdüm. İnsan bazen kendini bulmak için kaybolmalıymış, bunu en çok bu kitapla anladım.
Bu kitabı okurken sanki ben yaşamışım gibi hissettim… Her satırında kendimden bir parça buldum. Karakterlerin yaşadıkları öyle derinden anlatılmış ki, bazen onların yerine koydum kendimi, bazen de geçmişimden bir sahne gözümde canlandı. Hikâyeler gerçek gibi, içten, dokunaklı… Kanadı kırık kuşlar gibi suskun ama güçlü insanlar… Unutulmuş acılar, bastırılmış duygular, ama yine de içinde bir umut ışığı taşıyan cümleler. Bence her kalbi hassas insan bu kitabı okumalı.
