Büşra P
@Maviperim
Bir Kitabın Kokusu Olabilir Mi? (Spoiler Var)
Çok akıcı bir şekilde ilerliyor, bir günde bitirebilirsiniz.Betimlemeleri çok beğendim öyle ki Ağrıdağının eteklerinde kavalcılar çalarken çayımı yudumlamak istedim…Burnumda hep ilkbaharda taze bitmiş ot kokusu.Kitap boyunca bu koku hiç gitmedi… İçimde bir özlem dalgası yayıldı dağlara, ovalara, göllere…
Bir aşk ki çok büyük engellerle savaşıyor.. Gülbahar’ın başlattığı ve yine emek vererek yaşatmaya çalıştığı aşk sonrasında Ahmet’in de Ağrı dağına (ölüme) gitmesi… İkisi de kavuşmak için, engelleri ortadan kaldırmak için büyük çaba sarf ettiler. Engeller kalktı, sonra ?
Sonrasında işte hayata dair muazzam bir gerçeklik payı;
Dışarıdan olan engeller iki aşığı yalnızca birbirine çeker.Birbirlerine kavuşma isteği daha da artar. Peki engel içerden olursa?
Dış engelleri aşan Ahmet ve Gülbahar arasında şunu görüyoruz: İnsan içindeki şüphe ve engeli aşamadıktan sonra aşkta saadete kavuşamıyor. Ahmet “Nasıl kurtardın beni Gülbahar ?diye haykırırken içindeki gamı dile getirdi. Duvarı nem insanı gam yıkar.
Şayet Gülbahar’ın doğruyu söylemesini dilerdim zaten Ahmet hissetti içten içe ancak ondan duymak istemiş olabilir. Onu kaybetmemek için çabaladıkça kaybetti. Ah Gülbahar… Ağrıdağı deyince aklıma hep siz geleceksiniz .
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Tereddüt ÇıkarımımEdebiyat
Kitaba başlamadan birçok bilmediğim kelime içermesi beni okusam mı acaba diye tereddüte düşürdü:) Ve kitap da tam olarak bu duyguyu incelediği için okumaya karar verdim.
En başlarda ölüm konusunun etrafında şekillenip daha sonra tereddüte geçen bir tarafı var kitabın. Vildan karakterinden sonrası daha akıcı geldi bana. Peyami Safanın üslubu kaynaklı bazı şeyleri çok derinlemesine aktarıyor. Kitapta Muallaya yeterince yer verilmemiş . Bu kısmını beğenmedim.
“Tereddüt” duygusunun insanlığa nasıl hizmet ettiği veya insanı neye sürüklediği anlatılmış.
Sonuçta her kararımız bir bedel içermiyor mu? Ancak doğamıza, değerlerimize ters düşen kararlarımızda, yürüyeceğimiz yola “yol” diyebilir miyiz? Neden buna rağmen o “yol” seçilir ? İç sesimizi duyamadığımız için çağın popüler sesini kendi sesimiz sanırız. Mutlu olamayınca da “kendimizin sandığımız iç sesimize”küser. Kendimizden TEREDDÜT ederiz. Benim kitaptan çıkarımım budur.
Genel olarak beğendiğim bir kitap oldu. Psikolojik tahliller sevenler okuyabilir.
SPOİLER İÇERİYOR
Kitabı okurken başta çok zorlandım, diline alışınca akıcıydı. Karakterimiz Meursault bana Güldür Güldür Düz İsmail’i anımsattı :) Toplumun beklentileri, yüklenilmesi gereken tören, etkinlik, yas organizasyonlarını ruhuna yüklememiş bir insanla karşı karşıyayız. Bu nedenle beynin en ilkel kısmından akan düşüncelerle hayatı yaşayan bir insan. Dümdüz. Savaş-Kaç-Hayatta kal. Mesela canı sıkılıyor ve konuşanı dinlemiyor, ancak sıkıldığını da ifade etmiyor. Annesi ölüyor ama başında beklerken uykusu da geliyor. Güneşten bunalıyor ve elindeki tabanca ateşleniyor . Tamamen ilkel dürtüler. Bu onu diğerlerinden farklı kılıyor, onlara da “tuhaf” geliyor. Ve “duygusuz” gibi nitelendirmeler yapılıyor. Zaten Meursault da kendi içini yokladığında gerçekten bir duygu bulamıyor. İçinde duygu olması da olmaması da bir ona göre. Karakterin söylediği “Bence bir” cümlesi kitabı özetleyen en önemli cümle. Kitabın beğendim yanı farklı bir karakterin iç dünyasında geçenleri okumak; o “tuhaf bulduğumuz” insanlara karşı farklı bir bakış açısı getirdi. Beğenmediğim yanı Meursault’un kendi arkasında durmayışı beni okurken sinirlendirdi. Yani farklısın tamam ama insanlara da seni anlamaları için bir kapı aç. Böyle düşünüyorum , duygularım böyle de. Emek ver. Ama bu da ona gereksiz geliyordu. Kısacası bu kitabı okuyayım mı diye sorarsanız “Bence bir” :)
Hasan·375 syf.··1000Kitap
10/10
2025 3. kitabı
·8 günde okudu
·Okunma: 06 Ağustos 2025 00:00
·Kitabı çok beğendim. Yazarın daha önce Bin Muhteşem Güneş kitabını okuduğum için bunu da beğeneceğime emindim.
Okurken kalbimde hep sıcak bir mermi var gibiydi. En çok Hasan yaraladı beni. Bu kadar masum bir insan olması, Emir’e hiç gönül koymayışı kızdırdı. Oysaki kötülüklerin en hasını yapıyordu Hasan. Haksızlığa uğradığında uzaklaşmak, hep yanında olduğumuz kişilerden de bunu beklemek gibi gayretler kendimizi bütün olarak korumamızı sağlar. Kendini görmedi Hasan. O çok iyilik hali bilinenin aksine kötü bir durumdur. Ve romanda da bunu görüyoruz. Ölen Hasan, çocuğuna zarar verilen Hasan… Emir’in vicdanı muhasebelerine girmeyeceğim çünkü Hasan’ın acısından çıkamadım.