Mayis
@Mayis19
Doğdum ,Yaşıyorum
Okuyorum,Anlıyorum...
Değistiremiyorum.
Israr ediyorum...
Serbest
YL
İstanbul
Burası
108 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
TANZİMAT ROMANLARININ KALIPLARIHayata Dair
Buraya kadar, Tanzimat'tan bu yana varlığını sürdüren bir kalıptan söz ettim.
Doğu bazen yaşlı aklı,
bazen olgun fikirleri,
bazen fetih hülyasını,
bazen bozma kudretini,
bazense sadece ruhu temsil ediyorsa da
hemen her durumda
eril bir kimlik olarak temsil edilmişti.
Avrupa'ysa bazen bozulmayı bekleyen bakire,
bazen baştan çıkaran kadın,
bazen ihtiyar kahpe,
bazen yutucu dişi olsa da
hemen hepsinde
dişil özellikleriyle karşımıza çıkıyordu.
O halde aklını kullanıp kadını ehlileştirecek,
veya maddeye mana,
bedene ruh katacak olan ya da
"Ruhumu Geriye Ver"de olduğu gibi ruhunu,
onu emip yutan dişiden geri alacak olan Doğulu erkekti.
Aşağı yukarı böyle bir kalıp vardı burada.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Dudakların ruhumu emdi. Geri verHayata Dair
Christopher Marlotve'un; Doklar Faust'undaki
öpüşme sahnesinden yola çıkarak Peyami Safa.
Faust, Helen adlı güzele kendisini öpüp ebedileştirmeşi için
yalvarmaktadır.
Helen Faust'u öper ve kaçar.
Arkasından şöyle bağırır Faust:
"Dudakların ruhumu emdi.
Gel, Helen, gel, ruhumu geriye ver."
Tanzimat Yazarlarının Bakışı
Avrupalı yazarların yapıtlarını aynen çevirmenin "müfid” (fay-
dalı) olmadığı gibi "latif (güzel) de olmadığını savunan, "tab'-ı Os
maniye mülayim gelmeleri için ta'dilane tercüme usulünü" öneren;
her şeyin değil, uygun yapıtların, olduğu gibi değil, gerekli değişik
likler yapılarak çevrilmesi gerektiğini savunan,Don Quijote'yi çe
virmek yerine "İstanbul'da Bir Don Kişot u yazmayı tercih eden Ah
met Midhat'ın, Meriç tarafından övülmesinin nedeni de Osmanlı'nın
ehlileştirici gücüne olan bu güvenidir.
TANZİMAT YAZARLARININ DÜŞÜNCESİHayata Dair
"Tanzimat devrinde Batı fethedilecek bir ülkedir...
Küffarın topraklarını nasıl fethetmişsek,
fikriyatım da fethetmek arzusu duyuyorduk."
" Ama kuşkusuz burada "aynen" çevirme çabasından çok,
bir uyarlama, hatta bir bozma, bir kendine benzetme çabası söz konusudur.
İrfandan Kültüre, Ümrandan UygarlığaHayata Dair
Avrupalılaşmayla birlikle irfandan kültüre, ümrandan uygarlığa geçişi bir "zelilâne düşüş", bir erillik ve haysiyet kaybı, "rezil bir zevkperestlik" hikâyesi olarak anlatan Cemil Meriç,
Şinasi'nin Asya'nın yaşlı aklıyla Avrupa'nın yeni fikirleri anısında öngördüğü evliliği,
bu kuşağın fetih hülyasının bir ifadesi olarak yüceltir.