İnsanları araştırma yapmaya yönelten pek çok neden vardır; ancak bunlardan üçü diğerlerinden çok daha önemlidir. Birincisi (ki bu olmadan öbür nedenler bir işe yaramaz), entelektüel merak, gerçeği öğrenme arzusudur. İkinci, profesyonel saygınlık, yaptıklarının kendini tatmin etmeme endişesidir; ortaya koyduğu eser, yeteneği ile orantılı olmadığı zaman her onurlu zanaatçının duyduğu utanma hissidir. Sonuncusu da başarma hırsı, mevkii ve üne kavuşma arzusu, hatta sağlanacak para ve onun getirdiği güçtür. İşinizi yaptığınızda, başkalarının mutlulularının artmasına ya da acılarının hafifletilmesine katkıda bulunmış olmayı görmek hoş bir duygudur; ancak siz o işi bu nedenlerle yapmamışsınızdır. O halde bir matematikçi, bir kimyacı ya da bir fizyolog, bana çalışmasındaki gücünün insanlığa yararlı olmak olduğunu söylerse ona inanmam(inansam bile bundan dolayı onu daha saygıdeğer bulmam). Ona etken olan nedenler bu bahsettiklerimdir; bunda da dürüst bir insanın utanması gereken bir şey yoktur.