'Halk dediğin, olabilecekken, özgür olmak istemeyen, çektiği aptal acılara aptal zevkler sayesinde katlanan ve bütün sosyal anlaşmalara uyan bir mahluktur. Koyunlar sürüsü ve çobanlar sürüsüdür. Onun ötesindeyse bireyler vardır. Bireyin halka duyduğu nefret daim olmalıdır...'
Hiçbir şey olmasa daha iyi olabilir. Dünyada hazdan çok ıstırap olduğu için her haz, yeni arzu ve sıkıntılar yaratma yolunda olan sadece geçici bir duygudur ve yok edilmiş hayvanın acısı, yok edenin hazzından daha ağırdır.
Dolayısıyla cennet ve cehennem, iyilik ve kötülük, insan denilen varlığı ortasından ikiye yardı ve bir tarafını diğeriyle kanlı bıçaklı hale getirip bir aptala dönüştürdü.