Merve☆
@Me_ve
Sadece görünür olmak değil, insanlara dokunmak, onları düşündürmek ve belki de hayatı biraz daha iyi anlamalarına yardımcı olmak istiyorumdur.
Per aspera ad astra...
15 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
Yalnızlık II
"Bazı insanlar hayatımıza gelir, bize aitmiş gibi hissettirir ama yine de içimizdeki o boşluğu dolduramaz."
Belki de yalnızlık, kimsenin olmaması değildir. Belki yalnızlık; anlatacak çok şeyin varken susmak zorunda kalmaktır. İçinde fırtınalar koparken, dışarıdan sakin görünmektir. Gülümserken bile bir yanının eksik kaldığını bilmektir.
İnsan zamanla anlıyor; herkes sesini duyabilir ama herkes seni dinlemez. Herkes gözlerinin içine bakabilir ama herkes oradaki yorgunluğu göremez. Çünkü bazı yaralar görünmez, bazı yalnızlıklar kalabalıklara sığmaz.
Ne garip değil mi? Bir zamanlar saatlerce konuştuğun insanlar olur. Sonra bir gün gelir, söylemek istediğin her şeyi içine gömersin. Çünkü bazı mesafeler kilometrelerle değil, hissedilmeyen duygularla oluşur.
Ve insan en çok da şunu öğrenir: "Yanında duran herkes seninle yürümüyor."
Bu yüzden zamanla beklentiler azalır, suskunluklar çoğalır. İnsan kendini korumayı öğrenir. Kalbini herkese açmaz artık. Çünkü kırılan şey bazen güven değildir; insanın içinde büyüttüğü o güzel ihtimallerdir.
Ama yine de umudumu tamamen kaybetmek istemiyorum. Belki bir gün, anlatmak zorunda kalmadan anlayan birine rastlarız. Belki bir gün, yarım kalan cümlelerimizi tamamlayan bir ses çıkar karşımıza.
Çünkü her ne kadar birbirimizin yabancısı olsak da, bazen bir insan bütün o yabancılığın içinden geçip kalbine ev gibi gelebilir.
"İnsan bazen anlaşılmak için konuşmaz; sadece biri gerçekten duysun diye susar."
Çocukluğumdaki ben
“Beni o kadar seviyordu ki, onu hayal kırıklığına uğratmamak için uslu duruyordum herhalde.