Murat Yahşi
@Mecarch
Reading it is like a song that touches my soul :)
Reklam
Yetişkinler için masal mı :)
Yıldız Tozu romanı, bilinen ve insanlar tarafından kalıplaşmış peri masallarının büyüsünü modern fantastik edebiyatın olgun anlatımıyla birleştiren etkileyici bir eser. Hikâye, sıradan görünen bir köyün hemen ötesinde uzanan gizemli ve büyülü bir dünyanın kapılarını aralıyor. Romanın merkezinde bir yolculuk, bir arayış ve bu arayış sırasında değişen insanlar bulunuyor; ama bence kitap asıl gücünü olaylardan çok yarattığı atmosferden alıyor.
Neil Gaiman’ın anlatım tarzı, eskiden çocuk olduğumuz zamanlardaki anlatılan masalların sıcaklığında. Yazar, olayları sakin sakin aktarırken okuru yavaş yavaş büyülü dünyanın içine çekiyor. Özellikle Duvar Köyü ve çevresinin tasvirlerinde görülen ayrıntıcılık, kitabın en güçlü yanlarından biri. Gaiman, birkaç paragrafla hem gerçek dünyayı tanıtıyor hem de fantastik dünyanın tuhaflığını aynı anda hissettirmeyi başarıyor.
Bir çoğumuz masalların yetişkinlerden çok çocuklar için olduğunu düşünürüz ama Gaiman bu romanında masalların aslında yetişkinlere de hitap ettiğini gayet açık bir şekilde dile getiriyor. Aşk, özgürlük, kimlik arayışı ve büyüme gibi temalar hikâyenin altında sürekli hissediliyor. Karakterler ilk bakışta masallardaki kadar basit görünse de zamanla daha katmanlı hâle geliyorlar. Bu nedenle Yıldız Tozu, yalnızca fantastik bir macera değil, aynı zamanda insanların arzularının ve seçimlerinin onları nasıl değiştirdiğine dair bir anlatı olarak da okunuyor.
Gaiman’ın dili yer yer mizahi, yer yer melankolik bir hava taşıyor. Fantastik unsurlar son derece doğal bir şekilde anlatıldığı için kitabı okurken, konuşan yaratıkları, büyülü panayırları ya da olağanüstü olayları sorgulamak yerine onların dünyanın doğal bir parçası olduğunu kabul ediyoruz. Bu da romanın masalsı hissini oldukça güçlendiriyor.
Genel olarak Yıldız
Korku ve fantazi (çizgi roman biçiminde olsun ya da olmasın) genellikle hayalci edebiyat olarak görülüyor. Bazen basit, çelişkili bir biçimde yaratıcı olmayan bir edebiyat olabiliyor, hızlı bir duygusal arınma, esnek bir hayal, kolay bir kurtuluş sunabiliyor. Ancak böyle olmak zorunda değil. Şanslıysak, fantastique bize hayal gücünün topraklarına kılavuzluk eden bir yol haritası sunar, çünkü yaratıcı edebiyatın işlevi, bildiğimiz dünyayı bize göstermektir, fakat farklı bir yönden.
"Saman olmadan tuğla yapmak, anılar olmadan hayal gücü oluşturmaktan daha kolaydır,” der Lord Dunsany.
Elbette haklıdır. Hayal ettiğimiz şeyler -bizimlerse eğer- kendi hayatlarımıza ve deneyimlerimize, tüm hatıralarımıza dayanmalıdır. Fakat tüm hatıralarımız arasında bize çocukken anlatılan masallar, bütün mitler, bütün peri masalları, bütün hikâyeler de yer alır.
Hikâyelerimiz olmadan eksiğiz.
Reklam