Mary mallon

Mary mallon
Benim o hep fırtınalarla boğuşan ruhum Yorulmuyor yaşamaktan.
Ağlamak, ağlamak bu tatlı bir şey... Bu, yağmurun bir yaz günü kuru ve kızgın toprak üzerine yağışı gibi bir şey...
Sayfa 21
Edebiyat
Reklam
Çiçek yanıt verdi: Seni aptal! Görülmek için mi açtığımı sanıyor­ sun? Kendi zevkim için açılıyorum, başkalan için değil, çünkü hoşuma gidiyor. Aldığım zevk var olmaktan ve açmaktan iba­ret.
Edebiyat
En kötüsü de buydu: okumayan birini nasıl sevebilmişti?
Edebiyat
Kimse sonları prova etmez. Sonlar yalnızca bir kez olur.
Edebiyat
Büyük acılar daha önemsizlerinin hissedilmesini engeller ve tersine, büyük acıların yokluğunda en küçük dertler ve sıkıntı­lar bile bize büyük acı verir.
Edebiyat