Ben, dağılmış bir hayatın, minik haplarla yola geleceğine inananlardan değildim. Filmdeki gibi, biri beynimin bir parçasını silecekse yahut kesip kenara koyacaksa, belki buna razı gelebilirdim.
Arkadaşlar böyle zamanlarda kahrınızı çekmek içindir. Aynı hikâyeyi defalarca dinlemek, aynı sorulara aynı cevapları vermek, hiçbir şey yapamasalar bile sırtınızı sıvazlayıp, değmez filan demek, sizden ve hikâyenizden ölesiye sıkılsalar da birlikte geçirdiğiniz yılların yüzü suyu hürmetine anlayışlı davranmaya çalışmak için.
İnsan kandırılmaz, kanmak istediği için kanar. Öyle ya da böyle yoldan çıktığıma göre, demek ben de kendimi kaybetmeye teşne, bulmamam gereken yerde aramaya meyyaldim.