Sizin gibi 5 hissten başka duygu vasıtası olmayanlar bu Daimi korkudan kurtulamazlar. asıl sebep ve nedenlere varabilirseniz göreceksiniz ki en zayıf tarafımız dışımızdadır. gözümüzü kör eden yedi renktir kulağımızı sağır eden sesler ağzımızı paslandıran yediklerimiz kalbimizi önce coşturp sonra durduran sonsuz koşmalarımızdır. yüksek insan dışına değil içine Kıymet verendir
Demek Hayat Böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı bir denizdi. tesadüflerin oyuncağı olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı? kullanmadıktan sonra göğsümüzü dolduran Hisler ve Kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı? Yaşayışımıza ve etrafımıza şekil vermek arzusu ile dünyaya gelmekten ise hayatın ve muhitin verdiği şekli kolayca alacak kadar boş ve yumuşak olmak daha rahat, daha makul değil miydi?