Murat Furkan Küçük
@Mefekabey
Avukat
İstanbul Üniversitesi - Hukuk Fakültesi
İstanbul
Karaman, 18 Nisan 2000
10 okur puanı
Mayıs 2024 tarihinde katıldı
Kitabın okunabilirliği üzerine.
Gayet güzel bir kitap. Okuması çok kolay. Müthiş harikalar beklemeyin yine de. Lise seviyesine kadar okunabilir.
Sapiens'i okuyun derim o daha kompleks bir kitaptı buna nazaran. Ama karşı görüşlerini de bilmek gerekiyor. Avcı - toplayıcı yaşamın daha mutlu olduğu tezi tartışmalı olmakla birlikte metnin genel konteksi okunmaya değer.
Reklam
Aptal Bir Kişisel Gelişim Kitabı Değildir!2024 Okuma Raporları
Yazarın tahsili: Felsefe, Psikoloji ve Antropoloji daha ne olsun?
Pedagojik bir eğitimi olmayan ebeveynler; adeta bir doğal seçilime yön vermek konusundaki doğru bir yöntemmiş gibi, çocuğu hayata karşı tam bir savaşçı olarak yetiştirme arzusundalar. 'Zekası üstün olsun ama sanatçı olmasın, güçlü olsun ama hoşgörülü olmasa da olur' gibi bir bilinçsizlik içerisinde yetiştiriliyor çocuklar. Bu konuyu çok doğru bir biçimde ele aldığını düşünüyorum.
Bir diğer husus çocukların büyütülme tarzlarında ödül ve ceza sisteminin kusurlarını daha iyi kavradım bu kitap sayesinde. Takdir görme ve toplum tarafından kabul edilmek için anlamsız çırpınışlarımızı, çok doğru tespitlerle temellendiriyor.
Yine en çok hoşuma giden kısımlardan biri de "cinsiyetin bastırılması ve cinsel kimliğin inşa edilememesi yüzünden kişinin gelecekte nasıl büyük sorunlar yaşaması" kısmıydı. Burada da doğru tespitler bulunduğunu düşünüyorum.
Genel olarak özetlemek gerekirse; geçmişten gelen ve doğru olduğu inancıyla öğretilen bir çok konuda kendimizi gelistirirsek, doğru bir karakter inşa edebilirmişiz yargısını tümden kırdı benim açımdan. Birey olmak için zeki, çalışkan ve takdir gören sevilen biri olmak yadsınamaz bir gerçek ve fakat yeterli değil. 'Birey olmak' duyguların bastırılmasıyla elde edilebilir bir kimlik değildir. Bu kitabı özel kılan durum ise bu sorunların tespiti ve bu durumları yaşayan tek kişilerin bizler olmadığını göstermesidir kanaatimce.
Anlamın kendisi anlamsız!Felsefe
"Saçma" felsefesinin üzerinde durmak gerekiyor zannımca. Zira hep bir anlam arayışının içindeyken dahi bir varsayım olarak var olduğu ve bunu bulmamız gerektiği inancıyla hayatı yorumluyoruz. Aksi halde hayatın anlamının olmadığına karşı da bir inanç geliştirmek ve tam bir pesimist gibi hayattan kaçmak yahut tam bir nihilist gibi bir anlam yaratmak da mümkündür gayet.
Aslında başkaca da bir felsefe var ve anlam kelimesini aramanın anlamsız olduğunu haykırıyor bu söylem. Öyle ki tanrının varlığını veya yokluğunu aramak da manasız ve aynı şekilde tepki vermek yahut vermemek de anlamsız. Anlam yaratmak zaten anlamsızken bir de yarattığın anlamın şekillendirilmesi için harcanan çabanın da aynı ölçüde anlamsız olduğu bir kuram yaratmış Albert Camus.
Topluma yabancı bu kahramanın toplumu reddetmediği aynı şekilde onaylamadığı da bir gerçek. Anneye sevgi beslemek de anlamsız çünkü veya evlenmek veya evlenmemek, evlenecek olunsa kiminle olduğunun da pek mi manasının olmadığı bir gerçeklik içinde yaşıyor bu karakter. Bir insan öldürmenin de kayıtsızlık halini sonlandırmayacağını düşünen bir karakter.
Bazen yaşamak gerekiyor; nedenini, nasılını düşünmeden yaşamak! Çünkü bilgece yaşamak da mümkün ve makul aksi de...
İyi ya da kötü sonun olmadığı gibi umut etmek ya da etmemek de olağan bir bakış açısı.
Severek okudum.
Yaşayabileceğin o güzel hayat; korkunun diğer tarafındadır.Edebiyat
Uçurtma avcısı; Kardeşi, arkadaşı tarafından yapılan onca fedakarlığa rağmen onu yüzüstü bırakmanın verdiği günahtan bağışlanmak için verilen savaşın kitabı...
Geçmişin izlerini sadece ondan kaçarak silemeyecek olmanın verdiği amansız bir mücadele oldu bu kitap. Kitabı her almaya niyetlendiğimde şişirilmiş bir balon olduğunu düşünmüştüm oysa ne kadar da yanlış düşünmüşüm.
Hayatımın belli zamanlarındann kalma bir söz kuralar durur aklımı. "Dilediğin her şey korkunun diğer tarafında..". Bu kitapta da hep insanın içten içe vermesi gereken mücadelede, kayıtsız kalmanın aslında ne kadar acı veren bir süreç yaşatacağını vurguluyor. Spoiler veremem bu kitap için, çünkü kitapta da vurgulandığı gibi bir hikayenin mutlu sonla mı kötü sonla mı bittiği yalnızca Hint filmlerinde anlam kazanır. Oysa hayat devam ediyor. İnsanın yaşam mücadelesi de binbir kötülük, savaş, çocuk ölümleri, tecavüzler hırsızlık, talan ve saf kötülükle dolu hayatın içinde ve milyonlarca kötünün arasında iyi kalmaya çalışması için verdiği emektir kimbilir?
Kitap benim ruhumu yaraladı aslında, yani hep duyduğumuz bildiğimiz savaşların vahşetin çocuk tecavüzlerinin karşısında ne kadar kayıtsız kaldığımızı hissettirdi. İki dostun, kardeşin hikayesi diye ucuzlaştıramam kitabı ve evet bu kitap en iyiler arasında olmayı kesinlikle hak ediyor. Kitap tamamen gerçek bir hikaye mi kurgu mu diye hiç düşünemedim. Çünkü biliyorum ki yazılanlar uydurma olsa bile anlatılan her şey maalesef çok gerçek. İyi okumalar diliyorum.