Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Tanrı bu coğrafya yaptığı bütün hataları
Seni karşıma çıkaran düzeltti
Toplumlara dinler ve peygamberler
Bana'da seni müjdeledi
Siyah beyaz bir yerdi senden önce bu dünya
Seninle renklendi dağlar, ovalar, denizler
Bahar'ın kendisi yeşili seninle kabullendi
Kış beyazı, yaz güneşi
Eylül mübareklendi, kutsallaştı, bizi bütünleştirdi diye
Vuslatın ve kederin çöplüğünden aşkın sarayına irtica ettim.
Acının ve kinin günyesinden, sevdanın ve merhametin gölgesine geçtim
Sen geldin diye cenneti sahiplendim
Seninle tanrıyı kabullendim
Seni sevmeyi ibadetlendim
Hayatımın, ileride kaçınılmaz şekilde beni bekleyen ölümle yok olmayacak bir anlamı var mı?
Yoksa benim gözümden kaçırdığım, anlamadığım bir şey mi var?
Bana ne kadar ‘Hayatın anlamını anlayamazsın, düşünme, yaşamana bak’ denilse de bunu yapamıyorum, çünkü bu benim daha önce çok uzun zaman yaptığım bir şey. Koşturup duran ve beni ölüme götüren gündüzü ve geceyi görmezlik edemiyorum. Bir tek bunu görüyorum, çünkü tek gerçek bu. Eğer çıkışının olmadığını bildiğim bir ormanda yaşayan biri olsaydım bu ormanda yaşayabilirdim; ama ben ormanda yolunu kaybetmiş, kaybolduğu için korkuya kapılan, yolu bulmak için sağa sola koşup duran, attığı her adımın kafasını daha çok karıştırdığını bildiği halde oraya buraya koşmadan yapamayan biri gibiyim. İşte korkutucu olan da bu. İşte bu korkudan kurtulmak için yok olmak istiyorum. Beni bekleyen şeyin karşısında dehşete kapılıyorum
Biraz daha bükebileceğini sandığı herşeyi kırmıştır insan .
Hayatımın, ileride kaçınılmaz şekilde beni bekleyen ölümle yok olmayacak bir anlamı var mı?
Yoksa benim gözümden kaçırdığım, anlamadığım bir şey mi var?