Mehmet Sırmalı
@MehmetSIRMALI
Okumak ruhun itibarıdır
İnsanın kendini ödüllendirmesidir.
261 okur puanı
Kasım 2016 tarihinde katıldı
Öncelikle nonpartizan olduğumu belirteyim. Kitabın özünde de belirtildiği gibi bizler Kur'an müslümanları olmaya çalışıyoruz, o zihniyette devam etmeye çalışıyoruz. Kur'an'ın bize öğrettiği şey riya, dürüstlük, hakkı hakkı olana vermek. Şimdi vermeye çalışalım. Bu kitabı elimize aldığımızda ki beklenen illa ki ülkemizin maalesef ki gerçeklerinden din ile Allah ile aldatmak. Şeyhlerdir, tarikatlardır, siyasilerdir. Yaşar Kemal'in kalemini hep sert ve tarafsız bulmuşumdur bu kitaba dek. Ancak yazarımız bu kitapta derdi tamamen AKP hükümeti gibi görülüyor. Onların haklı suçsuz olduğunu düşünmüyorum ancak doğru ve dürüst olmamız gerekiyor. Lütfen açın okuyun CHP veya X bir parti olsun bunların dine karşı söylediği sözlere. Bu adamlar milletvekili gayet de söylemişler. İnanmayabilirler, bizi de ilgilendirmez ancak dalga geçmek, savaş açmak ayrıdır. Yani İslam dinine karşı olmakla, dalga geçmek, yıkmak vs vs İslam'ı kullanmak arasında ben bir fark göremiyorum. Siyasilerin dini konuşmasından nefret ediyorum. Yani belki çoğumuzun hatırlayacağı Önder Sav hacca gidip napacaksın Araplara para yedirme Muhammet seni belki göndermez gibi saçma sapan bir söz kullanmıştır. Bakın bunun örneği çok fazladır. Burada CHP veya X bir parti savunuculuğu veya saldırısı yapmıyorum. Kitabın özünü anlamak ve anlatmak istiyorum. Tarafsızlık, doğruculuk istiyorum. Ülkemizin son 20-30 yılının ne bok olduğunu herkes gayet iyi biliyor. İki ucu boklu değnek.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yazarımız o bir öyküydü roman olmalıydı, bozma özünü dediler ama roman olması için eklemeler yapmam gerekiyordu demişti girizgahta. Keşke öykü olarak kalsaymış. Çok fazla çok aşırı tekrar da maalesef boğulduk. Ezberledik ya kelimeleri. Murtaza karakteri sıktı artık, bunalttı bizi. Doğrucu davut murtazam. Kendini de evsafını da yaktı. Namuslu namussuz hikayesi bekledik ama olmadı. Murtaza dönmedi sevdasından.
İngiliz edebiyatı sanırım bana göre değil. Bilemiyorum çok sıradan, düz geliyor. Ruh arıyorum hissedemiyorum. Acı var ama kelimelerde acı var hissettiremiyor bana. Kitap tema olarak yazarın hayat hikayesinin çeşitlendirilmesiyle ortaya çıkmış diyebiliriz. Ailesinin ölmesi, sığıntı dönemi, yatılı okul, başarı ile mezuniyet, öğretmenlik, mürebbiyelik ve tabi ki aşk. Aslında klasik senaryo yani. Bizim Çalıkuşu işte. Okunması fazla vakit almayan idare eder bir kitap.
Yani Yaşar Kemal'i özümsemiş birisi olarak alıştık anavarza ovasına çakırdikenliğe o yüzden İstanbul'da balık avlamaya, sokaklarına alışık değiliz. Biraz baldırı çıplak kaldık. Çamurlu ayaklarımız, saçlarımızda ki samanlar, ellerimizin nasırı ile yakışmadık kadim şehre. Beğenemedim o yüzden bu kitabı. Betimleme ustası Yaşar Kemal, öyle bir anlatır ki denizde ki meltemi, teknenin fır fır sesi, yunusların atlayışı zaten gözünüzün önündedir. Ama bu sefer Selim balıkçının yunus özlemini hissettik, üzüldük. Bu adam kitap yazmıyor ki acı yazıyor o acıyı sende çek istiyor. Ama akıcılık konusunda vasat.
Derin manalar, uhrevi örtüler, İslami derinlikler diyorlar. Ben bulamadım. Şiir size hayal ettirecek, düşündürecek, sorgulatacak, savunmasız bırakacak. Aşk istemiyorum ama güçlü sözler, manalar istiyorum. Kelimeleri bulamıyorum burda, kayboluyorum anlamsızlıktan. Koca koca sayfalarda 3 kelimelik cümlelerle üff be demek istemiyorum.
