Mehtap Demirel Öztaş

Olacakları kontrol edebileceğimizi sanmak da ne büyük ego. Neyimize bu kadar güveniyoruz bilmiyorum. Her seyi doğru planlarsak yollar bizi tam istediğimiz yere çıkarır sa-nıyoruz. Sonra hiç beklenmeyen bir anda bir olay küüt diye gelip hayatının ortasına tosluyor, bütün planlar dağılıyor. Oluyor yani bunlar. Kimse kendini bir şey sanmasın, bizden büyük hayat var Osman. Yaşamımın sürekli talihsiz bir kaza nedeniyle değişmesinden çok yorulsam da artık bununla kavga etmiyorum. Artık hiçbir şeyle kavga etmek gelmiyor içimden. Ellerimi kaldır-dım, teslim oluyorum. Savaşmayı bırakan insana kim ne yapabilir ki? Yenilmek kadar büyük özgürlük yok, şimdi kazananlar düşünsün Osman.
Acaba bi bukle alsam mı? Sakıncası var mı ?
“Bir insanın içinde, herhangi bir anda, ancak iki durumdan biri var olabilir; korku ya da sevgi.”
“Normal gün, bırak senin nasıl bir hazine olduğunu fark edeyim. Nadir ve mükemmel bir yarını arama uğruna seni pas geçmeyeyim. Günün birinde tırnaklarımı toprağa geçirerek, yükümü yastığıma gömerek, bedenimi gerip uzanmaya çalışarak ya da ellerimi gökyüzüne kaldırarak, senin geri dönmeni dünyada her şeyden çok isteyeceğim." Mary Jean Iron”