Neşeyi ancak üzüntüyü öğrendiğinde anlarsın.
En yüksek doruklarda gezinen bizler, bazen en derin kuyulara da düşebiliriz.
Bir denge var
Güzelliği de burada
Kendi değerini bilmeyen, kendisine saygısı olmayan kişinin toplumsal yarar için… sağlam bir temel oluşturamaz… toplumsal yapıya… Kişilik, sayın bayım, en önemlisi budur işte: İnsanın kişiliği bir kaya gibi sağlam olmalıdır, çünkü her şey onun üzerine bina ediliyor. Çok iyi biliyorum ki, sözgelimi, benim alışkanlıklarımı, giyinişimi, nihayet, kibarlığımı komik buluyorsunuzdur; ama bütün bunlar insanın kendine olan saygısından, görev duygusundan, evet efendim, evet, görev duygusundan geliyor. Köyde, ücra bir yerde yaşıyorum, ama bırakmıyorum kendimi, insan olarak saygı duyuyorum kendime.
Hakiki bir kişiliği olmayan insan kısmen de olsa daima rol yapan biri gerçek bir kişi değildir. Daha ziyade bir gölgedir; tam anlamıyla gerçek değildir, gerçekliğin bir yansımasıdır.
Yaşamın en küçük şeyleri bile bakım ister: ufak ayarlamalar, düzenlemeler, onarımlar...
Ya büyük şeyleri?...
- Yaşamın 'büyük' şeyleri yoktur ki; yaşamın herşeyi küçüktür, ufacıktır, ayrıntıdır.