Zeyneb
@Melal__
Özlediğim veya heves ettiğim dünya ile içinde bulunduğum dünya arasında, kabul etmek gerekir ki dünya kadar fark var.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Toplum zıvanadan çıkmış. Cinayet cinayeti kovalıyor. Akıl susmuş ve mefhumlar cehennemi bir raks içinde tepinip duruyor. Sloganlar yönetiyor insanları. İdeolojiler yol gösteren birer harita değil, idrake giydirilen deli gömlekleri. Aydın dilini yutmuş; namlular konuşuyor. Bir kıyametin arifesinde miyiz acaba? Dünyayı şeytan mı yönetiyor? Düzeni büyücüler mi bozdu? Bu kördüğümü çözecek iskender nerede?
Bugünlerde ruhsuz, cansız, bedensiz gibiyim.
Varım ama yokluğumla daha çok belirginim.
Sesim fazlalık, suskunluğum sesler arasında en berbat sese ait.
Baktığım yer yönde bir korku film izler gibi duvarlar duruyor karşımda.
Uyuşmuş parmaklarımla neye dokunsam, kırılıp parçalar haline dönüşüyor.
Gözlerimi herkesten alıkoyuyorum. Sanki baktığım an göreceklermiş kuşkusu sarıyor göğüs kafesimde atan belirsiz duyguyu.
Berrak ve temiz bir hava; ihtiyaç duyduğum.
Kar yağsa da içime çeksem o kirlenmemiş havayı. Derunuma işlese de, ferahlık verse rüzgarın eşsiz tadı.
Uzunca bir yol gitsem, soluk soluğa kalsam da kendimi hissetsem.
Yüzyılın yorgunluğu değil üzerimdeki, yüzyılın beklemesi yığılı, dizlerimde yatan.
Yabancı bir şehirde kaybolmaktan korkmadım hiç, kendi içimde kaybolmaktan korktuğum kadar.
Bir yaprak düşene kadar nasıl sararıp soluyorsa, nasıl can havliyle kendini kurtarırcasına rüzgarın kollarına atıyorsa en güvenli yere düşmek için, öyleyim ben de.
O rüzgara teslim olmaya hazırım, yeter ki essin, essin de can gelsin kirpiklerime...
Zeynep Gül
Zeynep Gül