Melike Bağcı
@Melb_
"Ga nooit weg zonder te praten."
"Yaşam nedir ki aslında ?
Yoğunlukla hissedilen, derken sonra hiç hissedilmeyen bir şey, görünüşe göre hep aynı ama sonra tamamen bambaşka, ara ara ziyadesiyle değişken, sonra yine safi alışkanlık. Hazlar ve mutluluk da getirir, acı ve mutsuzluk da, bir yaşamın ikisi arasında nasıl bölüneceğini de kimse bilemez. İnsanları temas ve ilişki aramaya sevk eder, sonra kaçırtır bundan ; zihinlerini vermelerini talep eder, sonra yine kafaları dağılmış, oradan oraya sürüklenirler. Yaşamın temel esaslarından biri kutupsallıktır:
Hayat sevinç ve üzüntü, korku ve umut, özlem ve hayal kırıklığı gibi zıt kutuplar arasında atan bir nabızdır. Keza olmakla yitmek arasında atan bir nabız - ki tarihin uzun bir döneminde değiştirilemeyecek bir kader olarak kabullenilmiştir bu. Durmadan bir şeyler olur ve bir şeyler yiter. Her oluş bir yitişle, her yitiş bir oluşla bir aradadır - yaşlanmak da öyle. Modern çağda, yaşamın temel esaslarından birini oluşturan kutupsallıkla birlikte yaşamak sorgulanır hale geldi.
Onunla sakin bir ilişki kurabilmeyi yeniden öğrenmenin yolu ne olabilir ?"
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Sadece bedenleri, şekilleri, görüntüleri sevenlere ne yazık!
Ölüm her şeyi yok edecek. Ruhları sevmeyi deneyin."
《Victor Hugo》
"Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı,insanın birlikte ölmesi gereken şeydi."
◇◇
Kitap hemen bitirilebilecek akıcı bir anlatımda,yarım bırakılacağını düşünmüyorum. Milli Eğitim Bakanlığı tarafından kitabın okullarda yasaklandığını da okudum. Bu tartışılır veya tartışılmaz,okurların kendi fikirlerine sunuyoruz. Kitabın ilk sayfalarından itibaren yoğun olarak hissedeceğiniz duygu, süreklilik halinde olan bir acı. Küçük bir çocuğun şiddetle,ilgisizlikle,bir şeyler için çabalamasıyla,çoğu zaman onun acınası halleriyle karşı karşıya bırakıyor sizi. Aslında hayatımızda çoğu yerde gördüğümüz,sürekli haberlerde duyduğumuz ve üzüldüğümüz hayatları tekrar hatırlatıyor bizlere. Okuyunca anlanabilecek noktalar bırakmış yazar okurlara.
Yetişkinlerin çoğu zaman çocukları anlayamadığını,bizim fikirlerimizle onlarınkinin ne kadar farklı olduğunu da gösteriyor bize.
Kütuphanenize eklemelisiniz.
"Ölene kadar sorumlusun gönül bağı kurduğun her şeyden.."
