Melek
@Melekwp
8 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
Puan vermedi
Kitap ‘oedipus’ ve ‘rustem ile suhrab’ hikayesi yani babayi oldurmek ve oglu oldurmek etrafinda isleniyor. Bilmeden babasini oldurup anasiyla yatan odeipus bu aci gercegi ogrendiginde buna dayanamaz ve kendini kor eder. Rustem ise bilmeden savas esnasinda oglunu oldurur ve tam o anda fark eder yaptigi seyi. Babasiz olan ana karakterimiz ayni zamanda babasizligi, babsiyla arasinda olan guc savasini (ki bu da aslinda kendi kendinedir) isler. Ogullarin babayi alt etmeden birey olamayacagi, cunku kendi uzerinde kurulan otoriteye karsi gelmeden bir oglanin kendi olamayacagi vurgulanir. Yani ya sefkatli ve itaat edilmesi gereken bir baba figuru olacak ama kisi bireysellesemeyecek, kendini tamamlayamayacak; Ya da babasiz buyuyup, baba otoritesine karsi cikip bir nevi babasini oldurup kendi olacaktir. Kitap bu dusunce uzerinde yorumlanir. Ana karakterimiz cem de kuyuda biraktigi, alt ettigi, mahmut ustayi o kuyuda buraktigi gun adam olmustur.
Orta kisimlari biraz sikici olsa da sonu icin kesinlikle okumaya degerdi. Bu konu hakkinda farkli bakis acilarina sahip oldum.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kendi yalnizliginda kaybolan ve bu yalnizlikta var olabilmek icin hayalperest kılığına bürünmüş bir karakter. Yaşının büyüklüğüne rağmen hiçbir kızla bir münasebeti olmamış olan bu karakter çözümü ideal kadını hayal etmekte bulur. Bunun sonucu yalnızlığını bozacak ilk kişiye sımsıkı sarılır. Henüz tanışmaları üzerinden birkaç gün geçmesine rağmen Nastenkaya aşık olur hayalperestimiz. Hikayenin Petersburg’ta geçmesi de kahramanın hayalperestliğini, bakış açısını yansıtan bir detay olmuş. Geceler hiçbir zaman tamamiyle kararmaz, adete beyaz bir gece yaşanır.
Bu kitap hakkında okuduğum neredeyse tum eleştirilerde sadece beyaz geceler öyküsü işlenmiş. Ama bence kitabın bütünü ele alınmalı.
Kitabın genelinde bir hayalperestlik, duygu karmaşası, dalgalanmaları yaşayan karakterleri konu alıyor. Kimisi karısı onu aldatıyor mu acaba diye düşünmekten delirip milletin evine giriyor. Kimisi mutluluğu bir parça yakalayınca kendini kaydedip aklını kaçırıyor. Tabiki bir hüzün ögesi de var. Karakterlerin yaşadığı bu yalnızlık, kendilerini yalnızlığa ve hüzne ait hissetmeleri ve bu yüzden de mutluluğu bir parça bulunca yakalarına yapışmaları, ne yapacaklarını bilmemeleri… Kendi dünyalarındakı yalnızlığa ve hüzne o kadar alışmışlar ki öbür türlüsünü kaldıramayıp elleriyle parçalayıp kendilerini sabotaj ediyorlar.
Kitabın ana teması genel olarak bu. Bence doyurucu ve güzel bir kitaptı.
Uzun suredir kitapligimda bulunan ama bir turlu okuyamadigim bir kitapti. Kitabın her bir sayfasında daha önceden okumadığım için kendime kızdım. Sabahattin Ali’den ilk kitabımdı ve kalemine tek kelimeyle hayran kaldım. Okurken hem inanılmaz bir edebi haz duyuyorsunuz hem de hikayenin sürükleyiciliğiyle bir sonraki sayfada neler olduğunu merak ediyorsunuz. Raif efendinin kendini gözündeki değersizliği, zor bulunmuş bir aşkı kaçırmamak için gösterdiği özen ve sakınma. Hepsi çok iyi işlenmiş. Yer yer Raif’e sinir oldum yer yer onunla beraber kahroldum. Hem hikaye içeriği bakımından hem de edebi açıdan oldukça doyurucu bir kitaptı.
Tanzimat doneminde yazilan bu eser bu yilda bile halen okuyucuda bir edebi zevk uyandiriyor. Mirasyedi bir karakter olan Bihruz Beyin parasini har vurup harman savurmasi, bir aska kapilmasi kitabin ana konularindan. konusmalarda surekli fransizca kelimeler gecmesi, karakterlerin fransizcayi bir sinif belirtisi olarak kullanmasi donemin ozelliklerini iyi yansitiyor. Burjuvazi, iyi maddiyatli kisilerin turkceyi kaba, edebiyattan uzak, comez bir dil olarak gormesi; alternatif olarak ise fransizcanin tercih edilmesi o zamanki bati ozentiligine bir vurgu. Ben kitabin sonunda Bihruz beyin bes parasiz kalmasini, validesini borca sokmasini ve maddi konular hakkinda daha cok sikinti cekmesini beklemistim. O icsel sıkıntiyi ve betimlemeleri okumak hos olurdu.
Bihruz beyin tembelligi, ayip olmazsa biraz salakligi, el bebek gul bebek buyutulmus hali, sizi okurken rahatsiz edebilir. Yazarin Kucuk kucuk kucuk torununu bu karaktere benzettim. Eger sonunda -olmasini diledigim gibi- borca batmis bir hale gelinmesi soz konusu olsaydi, Bihruz Beyin bahsettigim torunla ayni sona sahip olacagini hissettigimi soylerdim.
