Melek
@Melekwp
8 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
Puan vermedi
Kitap ‘oedipus’ ve ‘rustem ile suhrab’ hikayesi yani babayi oldurmek ve oglu oldurmek etrafinda isleniyor. Bilmeden babasini oldurup anasiyla yatan odeipus bu aci gercegi ogrendiginde buna dayanamaz ve kendini kor eder. Rustem ise bilmeden savas esnasinda oglunu oldurur ve tam o anda fark eder yaptigi seyi. Babasiz olan ana karakterimiz ayni zamanda babasizligi, babsiyla arasinda olan guc savasini (ki bu da aslinda kendi kendinedir) isler. Ogullarin babayi alt etmeden birey olamayacagi, cunku kendi uzerinde kurulan otoriteye karsi gelmeden bir oglanin kendi olamayacagi vurgulanir. Yani ya sefkatli ve itaat edilmesi gereken bir baba figuru olacak ama kisi bireysellesemeyecek, kendini tamamlayamayacak; Ya da babasiz buyuyup, baba otoritesine karsi cikip bir nevi babasini oldurup kendi olacaktir. Kitap bu dusunce uzerinde yorumlanir. Ana karakterimiz cem de kuyuda biraktigi, alt ettigi, mahmut ustayi o kuyuda buraktigi gun adam olmustur.
Orta kisimlari biraz sikici olsa da sonu icin kesinlikle okumaya degerdi. Bu konu hakkinda farkli bakis acilarina sahip oldum.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Puan vermedi·59 syf.·
2025 8. kitabı
Kendi yalnizliginda kaybolan ve bu yalnizlikta var olabilmek icin hayalperest kılığına bürünmüş bir karakter. Yaşının büyüklüğüne rağmen hiçbir kızla bir münasebeti olmamış olan bu karakter çözümü ideal kadını hayal etmekte bulur. Bunun sonucu yalnızlığını bozacak ilk kişiye sımsıkı sarılır. Henüz tanışmaları üzerinden birkaç gün geçmesine rağmen Nastenkaya aşık olur hayalperestimiz. Hikayenin Petersburg’ta geçmesi de kahramanın hayalperestliğini, bakış açısını yansıtan bir detay olmuş. Geceler hiçbir zaman tamamiyle kararmaz, adete beyaz bir gece yaşanır.
Bu kitap hakkında okuduğum neredeyse tum eleştirilerde sadece beyaz geceler öyküsü işlenmiş. Ama bence kitabın bütünü ele alınmalı.
Kitabın genelinde bir hayalperestlik, duygu karmaşası, dalgalanmaları yaşayan karakterleri konu alıyor. Kimisi karısı onu aldatıyor mu acaba diye düşünmekten delirip milletin evine giriyor. Kimisi mutluluğu bir parça yakalayınca kendini kaydedip aklını kaçırıyor. Tabiki bir hüzün ögesi de var. Karakterlerin yaşadığı bu yalnızlık, kendilerini yalnızlığa ve hüzne ait hissetmeleri ve bu yüzden de mutluluğu bir parça bulunca yakalarına yapışmaları, ne yapacaklarını bilmemeleri… Kendi dünyalarındakı yalnızlığa ve hüzne o kadar alışmışlar ki öbür türlüsünü kaldıramayıp elleriyle parçalayıp kendilerini sabotaj ediyorlar.
Kitabın ana teması genel olarak bu. Bence doyurucu ve güzel bir kitaptı.
İçinizde mevcut olan sevgi, alaka, sarih olarak bilinmeyen bazı vesilelerle, zamanı tayin edilemeyecek olan bir anda, birdenbire birikir, tekassüf eder(yoğunlaşır); nasıl tatlı tatlı ısıtan güneş ışığı bir adeseden geçtikten sonra bir noktada toplanıyor ve yakmaya başlıyorsa, kuvvetini fevkalade arttıran bu sevgi de sizi sarar ve turuşturur. Onu dışarıdan birdenbire gelen bir şey zannetmek doğru değildir. O, içimizde zaten mevcut olan hislerin bizi şaşırtacak kadar şiddetlenivermesinden ibarettir.
