Melike Demirci
@Melikedem
Ama basit insanlar karmaşık insanları anlamazlar ve onları kendi iç dünyalarına iterler, hem de herkesten daha insafsızca, diye düşündüm.
Reklam
Her türlü şeyi deneriz, sonra da hep yarıda bırakırız, birdenbire onlarca yılı çöpe atarız.
Başkalarının boyunduruğundan kurtulmuş, aklı ve duyguyu hiçlemiş, imgesini hiçbir şeye benzememe üzerine kurmuş şiir, yani tek kişinin senfonisi bizi bu kaostan kurtaracaktır. İnsan başkalarıyla nasıl özgür olur?!
Şiir yazmaya başlayana kadar öylesine başkalarından oluşan bir hayatı vardı ki, ruhu, sıradan sözlerle yatışmayacak bir derinlik kazanmıştı sonunda! Çevresinde olup bitenlerin küçüklüğünü fark edeli, bir can sıkıntısı yumağı gibi dolaşıyordu ortada. Bir üstünlük, bir ayrıcalık olduğunu yalnız kendisinin bilebildiği bu huzursuzluğun, katlanmak zorunda kaldığı bu sığlıktan başka nasıl bir nedeni olabilirdi ki?
Reklam