Bu Kitap modern dünyanın en sarsıcı eleştirilerinden birini sunar. Huxley, bu romanda insanlığın özgürlüğünü zorla değil, konfor ve haz yoluyla nasıl kaybedebileceğini çarpıcı bir şekilde gösterir.
Eserde kurulan düzen ilk bakışta kusursuzdur: acı yoktur, çatışma yoktur, herkes “mutludur.” Ancak bu mutluluk, düşünmenin ve hissetmenin sistemli bir biçimde bastırılması pahasına elde edilmiştir. Huxley’nin en güçlü yanı, okuyucuya şu soruyu sordurmasıdır: Gerçek mutluluk, özgürlüğün olmadığı bir yerde mümkün müdür?
Dilinin sadeliği ile düşüncelerinin derinliği arasında güçlü bir denge kuran bu eser, yalnızca bir distopya değil; aynı zamanda insan doğası, özgürlük ve gerçeklik üzerine zamansız bir sorgulamadır. Açıkçası ben çok sevdim ve üzerine düşünülmesi gereken bir kitap olduğu kanaatindeyim.
Kısacası Cesur Yeni Dünya, insanı rahatsız eden ama tam da bu yüzden unutulmayan bir başyapıttı