Kimse bir başkasında ne kadar yara bıraktığını umursamıyor. Bencilce bir istekle yalnız kendi düşündüklerine, yalnız kendi hissettiklerine göre davranıyor buna önem veriyor. Ve hatta çıkarken dahi bir lütufmuşcasına çıkıyorlar hayatlarından. Dostoyevski' nin bir sözü geliyor aklıma böyle düşündükçe; "Kimse seni sen olduğun için sevmeyecek; herkes seni, seni sevmenin onlara ne kadar yakışacağını düşündüğü için, yani kendileri için sevecek ve bu da demek oluyor ki insan böyle yaparak yine kendini sevecek. sen hiç sevilmemiş olacaksın hikayenin sonunda."