“Bakın neydim, ne oldum. Beni hep aşağıladınız ama artık sizden daha güçlüyüm, beni güçsüz bulmakla, beni hor görmekle hata ettiniz ve şimdi hatalarınızın bedelini ödeyeceksiniz. Beni sevmemenin bedelini ödeyeceksiniz.”
İbne… Bu sözcüğün beni tanımlayacağını ve hayatımın sonuna kadar benimle kalacağını beş ya da altı yaşındayken fark ettim.
Bilmediğin şey, çünkü senden sakladım, bu sözcüğün her yerde peşimden geldiğiydi, sadece evde değil, kasabanın sokaklarında, okulda, her yerde benimleydi ve endişelenen tek kişi sen değildin.”