Postmodern Şeyh
@Memeren
Gök yerden önce yarılır
Reklam
KahvaltıHayata Dair
Sabahın erken saatinde gözlerini açar ve bağırır telefon. Ve uyandırıverir seni "warriors of the world united" ile. Çarşafı yarıya kadar örttüğü yatağından doğruldu. Ruhsuz bir biçimde kalkıp yürüdü, bağıran telefonunu durdurmaya. Her sabah bunu yaşamak ona zor geliyordu. Çünkü hayatta kalabilmek için yalnız ve yapayalnız olmak gerekiyor. Koca evde dağınık kıyafetler ve abisinden arakladığı kitaplardan başka hiç kimse yoktu. Nemli tütününü sardı. Bir duman aldı sigara yarılandı. Birden aklına 3-4 sene evveli geldi. O zamanlar bunaltıcı gelen aile evi zelzele gibi yüreğine oturdu. O zamanlar yürek isterdi, kıyafetleri hele bir dağıt. Annesinin laflarına hiçbir kalkan koruyamaz seni. En çok da annesinin kahvaltıda yaptığı salçalı yumurta kokusu ile uyanmayı ozlemisti. Sahi en son ne zaman mutlu bı kahvaltı yapmıştı. Pazar günlerinin kahvaltısıda farksız değildi. Bi yazı okumuştu, kahvaltı aslında biz insanların atalarinda yokmuş 1900 yıllarda mısır gevregi satışını artırmak için kahvaltının önemini vurgulamışlardı. Bu olaya din gibi inanmıştı ya da inanmak istiyordu. Çünkü en azından bir bahanesi olacaktı ve bu durum o kadar acı vermeyecekti. Sigarasından art arda iki üç duman aldı, ciğerine oturdu. En azından acı düşüncelerin yerine öksürmeyi tercih etti. Sigarayı küllüğe bırakıp kıyafet dağlarının arasından kıyafetlerini çıkardı. Giyinip akşamdan kalma çöreğinden bir lokma attı ağzına. Çıkıp gitti hızlı adımlarla evinden.
Ne diyor Karamazov Kardeşler'in en sevdiğim, en gerçek, en derin karakteri: 'Hiçbir şey anlamıyorum, anlamak da istemiyorum. Olaylarda kalmak istiyorum. Anlamamaya karar vereli çok oluyor, anlamak istersen olaydan sıyrılmak gerekir, oysa ben yalnız olayda kalmak istiyorum.' İvan Karamazov'un gevezeliklerini özlüyorum bazen. Birikimini ve birikimin yan etkisi olan kafa
karışıklığını.. Alyoşa gibi ütopik olacak kadar iyi bir karakteri ancak İvan gibi aşırı gerçek bir karakter dengeleyebilirdi. Kusursuz..
